Βαγγέλης Γερμανός στην «Εφ.Συν.»: «Θεωρώ αγένεια την υπερβολική έκθεση» | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Σε μια εποχή όπου η διαρκής έκθεση της προσωπικής ζωής έχει γίνει σχεδόν κανόνας, ο Βαγγέλης Γερμανός έρχεται να υπενθυμίσει μια διαφορετική αντίληψη για τη σχέση του καλλιτέχνη με το κοινό. Μιλώντας στην «Εφ.Συν.», ο γνωστός δημιουργός χαρακτήρισε «αγένεια» την υπερβολική έκθεση, τοποθετώντας τον εαυτό του στον αντίποδα της κουλτούρας της διαρκούς προβολής που κυριαρχεί στα μέσα και στα κοινωνικά δίκτυα.

Η δήλωση του Γερμανού δεν αποτελεί απλή παρατήρηση, αλλά συνοψίζει μια ολόκληρη στάση ζωής και καλλιτεχνικής πρακτικής. Ο ίδιος έχει αποδείξει έμπρακτα ότι η αξία του έργου δεν εξαρτάται από τη συχνότητα της δημόσιας εμφάνισης, αλλά από την ουσία και τη συνέπεια της δημιουργίας. Πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε το «Ημερολόγιο των κυμάτων», ένα άλμπουμ με εννιά καινούργια τραγούδια, από τα οποία τα επτά βασίζονται σε ποίηση του Δημήτρη Καλοκύρη, ενώ το σύνολο φέρει την επιμέλεια και ενορχήστρωση του Μανώλη Φάμελλου. Πρόκειται για μια δουλειά που επιβεβαιώνει ότι η απουσία από τα φώτα της δημοσιότητας δεν σημαίνει απουσία από τη δημιουργία.

Η θέση του Γερμανού θέτει εμμέσως ένα κρίσιμο ερώτημα για τη σύγχρονη πολιτιστική βιομηχανία: μήπως η υπερέκθεση έχει μετατραπεί σε αυτοσκοπό, υποκαθιστώντας την καλλιτεχνική ουσία; Σε ένα περιβάλλον όπου η προσοχή μετριέται σε αριθμούς και η δημοσιότητα συχνά αντιμετωπίζεται ως αυταξία, η επιλογή της διακριτικότητας μοιάζει σχεδόν αντισυμβατική. Ωστόσο, ο Γερμανός δεν απορρίπτει την επικοινωνία με το κοινό· αντιθέτως, προτείνει μια σχέση βασισμένη στον σεβασμό, όπου ο καλλιτέχνης μιλά μέσα από το έργο του και όχι μέσα από τη διαρκή παρουσία του στα μέσα.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Ο Βαγγέλης Γερμανός χαρακτήρισε «αγένεια» την υπερβολική έκθεση, τοποθετώντας τον εαυτό του στον αντίποδα της κουλτούρας της διαρκούς προβολής.
• Το «Ημερολόγιο των κυμάτων» περιλαμβάνει εννιά νέα τραγούδια, τα επτά σε ποίηση Δημήτρη Καλοκύρη, με επιμέλεια και ενορχήστρωση Μανώλη Φάμελλου.
• Η στάση του αναδεικνύει τη διαχρονική αξία της διακριτικότητας έναντι της δημοσιότητας ως αυτοσκοπού.

Γιατί έχει σημασία: Η τοποθέτηση του Γερμανού λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η καλλιτεχνική ταυτότητα δεν χτίζεται πάνω στην υπερέκθεση, αλλά στην ποιότητα και τη συνέπεια του έργου. Σε μια εποχή που επιβραβεύει την υπερβολή, η επιλογή της μετρημένης παρουσίας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, θέτοντας ζητήματα σεβασμού προς το κοινό και προς την ίδια τη δημιουργική διαδικασία.