Καμπανάκι του ΔΝΤ για το παγκόσμιο χρέος: Στα υψηλότερα επίπεδα 20ετίας οι αποδόσεις ομολόγων της G7

Lead: Συναγερμό για τη βιωσιμότητα του παγκόσμιου χρέους ενεργοποιεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, καθώς οι αποδόσεις των ομολόγων των χωρών της G7 έχουν σκαρφαλώσει στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας εικοσαετίας. Το δημόσιο χρέος αναμένεται να ξεπεράσει το 100% του παγκόσμιου ΑΕΠ έως το 2030, με το Ταμείο να απευθύνει έκκληση για άμεσα και συντονισμένα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής.

Η προειδοποίηση του ΔΝΤ δεν αποτελεί μεμονωμένη επισήμανση, αλλά κορύφωση μιας τάσης που έχει καλλιεργηθεί εδώ και χρόνια. Η εκτόξευση των επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες για την καταπολέμηση του πληθωρισμού αύξησε κατακόρυφα το κόστος δανεισμού, την ώρα που οι δημοσιονομικές ανάγκες των κρατών παραμένουν αυξημένες λόγω άμυνας, ενεργειακής μετάβασης και κοινωνικών παροχών. Το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος: περισσότερος δανεισμός, υψηλότερα επιτόκια, μεγαλύτερο κόστος εξυπηρέτησης και λιγότερος δημοσιονομικός χώρος για επενδύσεις ή αντιμετώπιση κρίσεων. Οι αποδόσεις των ομολόγων της G7, που θεωρούνταν παραδοσιακά ασφαλές καταφύγιο, λειτουργούν πλέον ως βαρόμετρο της ανησυχίας των αγορών για τη μακροπρόθεσμη φερεγγυότητα ακόμη και των ισχυρότερων οικονομιών. Το ΔΝΤ επισημαίνει ότι χωρίς διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και πειθαρχημένη δημοσιονομική πολιτική, ο κίνδυνος μετάδοσης της πίεσης από τις ανεπτυγμένες στις αναδυόμενες αγορές αυξάνεται, με τις πιο ευάλωτες χώρες να βρίσκονται αντιμέτωπες με ακόμη σκληρότερες συνθήκες χρηματοδότησης.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Οι αποδόσεις των ομολόγων των χωρών της G7 βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 20 ετών, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού για κράτη και επιχειρήσεις.
• Το παγκόσμιο δημόσιο χρέος προβλέπεται να ξεπεράσει το 100% του παγκόσμιου ΑΕΠ έως το 2030, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ.
• Το Ταμείο ζητά άμεσα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης, με έμφαση στη διαφάνεια, τη στοχευμένη στήριξη και τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση.

Γιατί έχει σημασία: Η πορεία του παγκόσμιου χρέους δεν είναι αφηρημένο μακροοικονομικό μέγεθος. Καθορίζει το κόστος δανεισμού νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την ικανότητα των κρατών να ανταποκρίνονται σε κρίσεις και, τελικά, τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αν οι κυβερνήσεις αγνοήσουν το καμπανάκι του ΔΝΤ, η επόμενη κρίση μπορεί να τις βρει χωρίς τα αναγκαία εργαλεία αντίδρασης.