Βρετανία: Η Ineos «παγώνει» τρία εργοστάσια λόγω ακριβού φυσικού αερίου | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Η απόφαση της Ineos να αναστείλει την παραγωγή σε τρία εργοστάσια στο Χαλ της Βρετανίας δεν είναι απλώς ένα ακόμη εταιρικό δελτίο Τύπου. Είναι η πιο ηχηρή μέχρι σήμερα επιβεβαίωση ότι η ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη έχει περάσει από τη φάση των προειδοποιήσεων στη φάση των λουκέτων. Ο βιομηχανικός κολοσσός του Σερ Τζιμ Ράτκλιφ επικαλείται το ακριβό φυσικό αέριο, αλλά πίσω από αυτή τη φράση κρύβεται μια ευρύτερη απειλή για τη βρετανική και ευρωπαϊκή μεταποίηση.

Η Ineos λειτουργεί στο Χαλ μονάδες που παράγουν πρώτες ύλες για χημικά προϊόντα, πλαστικά και βιομηχανικές εφαρμογές. Πρόκειται για ενεργοβόρες δραστηριότητες, όπου το φυσικό αέριο δεν είναι απλό καύσιμο αλλά βασικό κόστος παραγωγής. Όταν η τιμή του εκτοξεύεται, το περιθώριο κέρδους εξαφανίζεται και η προσωρινή διακοπή γίνεται οικονομικά ορθολογική επιλογή. Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι «προσωρινές» παύσεις συχνά μετατρέπονται σε μόνιμες αποεπενδύσεις, με χαμένες θέσεις εργασίας και μεταφορά παραγωγής σε περιοχές με φθηνότερη ενέργεια, όπως οι ΗΠΑ ή η Μέση Ανατολή.

Η βρετανική κυβέρνηση βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Αφενός πιέζεται να στηρίξει τη βιομηχανία, αφετέρου έχει δεσμευτεί σε φιλόδοξους στόχους απανθρακοποίησης. Η αντίφαση είναι εμφανής: την ώρα που το Λονδίνο μιλά για πράσινη μετάβαση, τα εργοστάσια κλείνουν επειδή το ορυκτό αέριο είναι ακριβό. Χωρίς φθηνή ενέργεια, η μετάβαση κινδυνεύει να γίνει απλώς αποβιομηχάνιση με πράσινο μανδύα.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η Ineos ανέστειλε την παραγωγή σε τρία εργοστάσια στο Χαλ, επικαλούμενη το υψηλό κόστος φυσικού αερίου.
• Πρόκειται για ενεργοβόρες χημικές μονάδες, όπου η ενέργεια αποτελεί κρίσιμο συντελεστή κόστους.
• Η εξέλιξη εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κύμα συρρίκνωσης της ευρωπαϊκής βιομηχανίας λόγω ενεργειακής ανασφάλειας.

Γιατί έχει σημασία: Η περίπτωση της Ineos δείχνει ότι η ενεργειακή κρίση δεν πλήττει μόνο τα νοικοκυριά αλλά και τον πυρήνα της παραγωγικής βάσης. Αν η Ευρώπη και η Βρετανία δεν εξασφαλίσουν ανταγωνιστικό ενεργειακό κόστος, οι εταιρείες θα επιλέξουν άλλες αγορές και η αποβιομηχάνιση θα γίνει μη αναστρέψιμη. Το Χαλ μπορεί να είναι μόνο η αρχή.