Κλιματική αλλαγή: Χωρίς συμφωνία στον ΟΗΕ για την επόμενη έκθεση της IPCC | Οικονομία στο LivePress.gr

Lead: Η αποτυχία της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) να καταλήξει σε συμφωνία για τον χρονοπρογραμματισμό της επόμενης έκθεσής της, ύστερα από μία εβδομάδα εντατικών διαπραγματεύσεων, αποτελεί κάτι περισσότερο από μια τεχνική εκκρεμότητα. Αναδεικνύει τις βαθιές γεωπολιτικές αντιθέσεις που υπονομεύουν την παγκόσμια κλιματική διακυβέρνηση, την ώρα μάλιστα που η επιστημονική τεκμηρίωση για την κλιματική κρίση καθίσταται ολοένα και πιο επείγουσα.

Το αδιέξοδο αφορά τον κύκλο της Έβδομης Έκθεσης Αξιολόγησης (AR7), η οποία καλείται να ενημερώσει τις πολιτικές αποφάσεις της επόμενης κρίσιμης δεκαετίας. Οι διαφωνίες φέρεται να επικεντρώνονται στο χρονοδιάγραμμα δημοσίευσης, στη διάρθρωση των κεφαλαίων και στο εύρος των σεναρίων που θα εξεταστούν. Χώρες με ισχυρά ορυκτά συμφέροντα πιέζουν για μεγαλύτερες καθυστερήσεις και για πιο «ήπια» επιστημονικά συμπεράσματα, ενώ τα πιο ευάλωτα κράτη και οι επιστημονικές ομάδες ζητούν ταχύτερη και πιο τολμηρή αποτύπωση των δεδομένων. Το αποτέλεσμα είναι ένας θεσμός που κινδυνεύει να χάσει τη σχετική του αυτονομία έναντι των πολιτικών συσχετισμών.

Η καθυστέρηση έχει πραγματικό κόστος. Κάθε αναβλητικότητα μεταθέτει χρονικά τη στιγμή κατά την οποία οι κυβερνήσεις, οι αγορές και οι τοπικές κοινωνίες θα έχουν στα χέρια τους την πληρέστερη δυνατή επιστημονική βάση για να σχεδιάσουν πολιτικές προσαρμογής και μετριασμού. Σε μια περίοδο κατά την οποία τα ακραία καιρικά φαινόμενα πληθαίνουν και οι δεσμεύσεις της Συμφωνίας του Παρισιού κρίνονται ανεπαρκείς, η αδυναμία συναίνεσης στην IPCC λειτουργεί ως άλλοθι για περαιτέρω αδράνεια. Παράλληλα, ενισχύει την αμφιβολία για την ικανότητα των πολυμερών θεσμών να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η IPCC δεν παράγει πρωτότυπη έρευνα, αλλά συνθέτει τη διαθέσιμη επιστημονική βιβλιογραφία, γεγονός που καθιστά τη συναίνεση των κρατών-μελών προϋπόθεση για τη δημοσίευσή της.
• Ο κύκλος AR7 αναμένεται να καθορίσει τον τόνο της παγκόσμιας κλιματικής πολιτικής έως το 2030, έτος-ορόσημο για τους στόχους μείωσης των εκπομπών.
• Το αδιέξοδο δεν ακυρώνει την επιστήμη, αλλά επιβραδύνει τη μετάφρασή της σε πολιτικές δεσμεύσεις και επενδυτικές αποφάσεις.

Γιατί έχει σημασία: Όταν η επιστήμη υποτάσσεται σε διαπραγματευτικές ισορροπίες, το κόστος μεταφέρεται στις επόμενες γενιές. Η αποτυχία συμφωνίας στην IPCC δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική εκκρεμότητα· είναι προειδοποιητικό σήμα ότι η παγκόσμια συνεργασία για το κλίμα δοκιμάζεται στα όριά της, την ώρα που η ανάγκη για δράση είναι πιο επιτακτική από ποτέ.