Θεοχάρης για τα «κόμματα που εκπροσωπούν τον κακομοίρη»: «Λανθασμένη φράση, δεν αναφερόμουν σε όσους διαμαρτύρονται»

Lead: Ο υφυπουργός Εξωτερικών Χάρης Θεοχάρης επιχείρησε να μαζέψει τα «αγκάθια» που προκάλεσε η αναφορά του σε «κόμματα που εκπροσωπούν τον κακομοίρη», χαρακτηρίζοντας τη φράση «λανθασμένη» και διευκρινίζοντας ότι δεν στρεφόταν κατά όσων διαμαρτύρονται. Η δήλωση, ωστόσο, άνοιξε ξανά τη συζήτηση για το πώς η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής πίεσης.

Η φράση «κόμματα που εκπροσωπούν τον κακομοίρη» δεν ήταν μια απλή γλωσσική αστοχία. Λειτούργησε ως καθρέφτης μιας ευρύτερης πολιτικής αντίληψης, σύμφωνα με την οποία η διαμαρτυρία τείνει να αντιμετωπίζεται ως επικοινωνιακό εργαλείο ή ως πεδίο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης, αντί ως αυθεντικό κοινωνικό σήμα. Ο κ. Θεοχάρης προσπάθησε να επαναπροσδιορίσει το νόημα των λόγων του, υποστηρίζοντας ότι αναφερόταν σε σχηματισμούς που εργαλειοποιούν τη δυσαρέσκεια και όχι στους πολίτες που βιώνουν πραγματικά προβλήματα. Πρόκειται για διάκριση που, επικοινωνιακά, είναι εξαιρετικά δύσκολο να περάσει, καθώς ο όρος «κακομοίρης» φέρει υποτιμητικό φορτίο και τοποθετεί αυτόματα όποιον διαμαρτύρεται σε θέση αδυναμίας ή χειραγώγησης.

Η αντιπολίτευση βρήκε στην υπόθεση ένα ακόμη επιχείρημα για να μιλήσει για κυβερνητική αλαζονεία και αποσύνδεση από την κοινωνία. Ταυτόχρονα, το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης καλείται να διαχειριστεί μια αστοχία που δεν αφορά τόσο το περιεχόμενο όσο το ύφος: σε ένα περιβάλλον όπου η ακρίβεια, η στέγαση και η αγοραστική δύναμη πιέζουν νοικοκυριά, η επιλογή λέξεων από στελέχη της εκτελεστικής εξουσίας αποκτά αυξημένο πολιτικό βάρος. Η ταχεία διόρθωση δείχνει consciência του κόστους, αλλά δεν ακυρώνει την εντύπωση ότι η κυβέρνηση δυσκολεύεται να ακούσει χωρίς να ταξινομεί.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Ο Χάρης Θεοχάρης χαρακτήρισε «λανθασμένη» τη φράση του και δήλωσε ότι δεν αναφερόταν σε πολίτες που διαμαρτύρονται.
• Η δήλωση προκάλεσε αντιδράσεις, με την αντιπολίτευση να κάνει λόγο για κυβερνητική αποσύνδεση από την κοινωνία.
• Η υπόθεση αναδεικνύει τη σημασία του πολιτικού λόγου σε περιόδους κοινωνικής έντασης και οικονομικής πίεσης.

Γιατί έχει σημασία: Πέρα από την επικοινωνιακή διαχείριση, το επεισόδιο δείχνει ότι η σχέση της κυβέρνησης με τη διαμαρτυρία παραμένει εύθραυστη. Όταν στελέχη της εξουσίας μιλούν για «κακομοίρηδες» αντί για πολίτες με αιτήματα, το μήνυμα που περνά δεν είναι η κριτική στα κόμματα αλλά η αίσθηση ότι η δυσαρέσκεια αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα εικόνας και όχι ως πολιτικό δεδομένο. Η τελική ετυμηγορία ανήκει στους πολίτες, οι οποίοι θα κρίνουν αν η διόρθωση ήταν ειλικρινής ή απλώς τακτική.