Reuters: Ο Τραμπ ανοίγει την αγορά στο ρωσικό ντίζελ για να φέρει τον Πούτιν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

Lead: Μια κίνηση που ισορροπεί ανάμεσα στην οικονομική διπλωματία και τη γεωπολιτική πίεση εξετάζει η Ουάσιγκτον, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters. Η κυβέρνηση Τραμπ φέρεται να ανοίγει την αγορά των ΗΠΑ στο ρωσικό ντίζελ, με στόχο να καθίσει ο Βλαντίμιρ Πούτιν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Το παρασκήνιο της συνάντησης ΗΠΑ και Ουκρανίας στο Μαϊάμι έρχεται να προστεθεί σε ένα ήδη τεταμένο διπλωματικό σκηνικό, με το Κίεβο να τηρεί επιφυλακτική στάση.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το σχέδιο προβλέπει τη διοχέτευση έως και 3,5 εκατομμυρίων τόνων ρωσικού ντίζελ μηνιαίως προς την αμερικανική αγορά, ένα μέγεθος που δεν είναι καθόλου αμελητέο για την παγκόσμια ενεργειακή ισορροπία. Πρόκειται για μια στρατηγική που θυμίζει την τακτική των «κινήτρων μέσω αγορών»: η Ουάσιγκτον προσφέρει στη Μόσχα οικονομικό όφελος, ελπίζοντας ότι θα την πείσει να υποχωρήσει σε στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο. Ωστόσο, η κίνηση εγείρει ερωτήματα, καθώς η Ευρώπη έχει επιβάλει κυρώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο και τα παράγωγά του, και μια αμερικανική «εξαίρεση» θα μπορούσε να αποδυναμώσει το ενιαίο μέτωπο της Δύσης. Το Κίεβο, από την πλευρά του, εμφανίζεται διστακτικό: φοβάται ότι οποιαδήποτε χαλάρωση της πίεσης στη Μόσχα θα εκληφθεί ως ανταμοιβή για την εισβολή και θα αποδυναμώσει τη διαπραγματευτική του θέση. Η συνάντηση στο Μαϊάμι πιθανότατα λειτούργησε ως δίαυλος ενημέρωσης και καθησυχασμού προς την ουκρανική πλευρά, χωρίς ωστόσο να έχει διαφανεί κάποια οριστική συμφωνία.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Το σχέδιο προβλέπει έως 3,5 εκατομμύρια τόνους ρωσικού ντίζελ μηνιαίως προς τις ΗΠΑ, ποσότητα που μπορεί να επηρεάσει τις παγκόσμιες τιμές καυσίμων.
• Η Ουκρανία τηρεί επιφυλακτική στάση, καθώς φοβάται ότι η κίνηση νομιμοποιεί έμμεσα τη ρωσική επιθετικότητα και υπονομεύει τις κυρώσεις της Δύσης.
• Η συνάντηση στο Μαϊάμι αποτελεί μέρος μιας σειράς επαφών για τον τερματισμό του πολέμου, με το παρασκήνιο να παραμένει θολό ως προς τις ακριβείς δεσμεύσεις κάθε πλευράς.

Γιατί έχει σημασία: Αν επιβεβαιωθεί, η κίνηση αυτή σηματοδοτεί μια στροφή στην αμερικανική στρατηγική: από την απομόνωση της Μόσχας στη χρήση οικονομικών κινήτρων για την επίτευξη ειρήνης. Το ερώτημα είναι αν ο Πούτιν θα ανταποκριθεί με πραγματικές υποχωρήσεις ή αν θα εκμεταλλευτεί το άνοιγμα για να κερδίσει χρόνο και να ενισχύσει τη θέση του στο πεδίο της μάχης. Για την Ευρώπη, η εξέλιξη αυτή αποτελεί τεστ συνοχής, καθώς μια αμερικανική «παρέκκλιση» από τις κυρώσεις θα μπορούσε να πυροδοτήσει νέες εντάσεις στο εσωτερικό της ΕΕ. Σε κάθε περίπτωση, το στοίχημα της Ουάσιγκτον δείχνει ότι η διπλωματία των αγορών μπορεί να αποδειχθεί εξίσου ισχυρή με τις κυρώσεις — αρκεί να μην αποδειχθεί ακόμη ένα λάθος εκτίμησης για τη Μόσχα.