Με πιστωτικές και δανεικά πληρώνουν λογαριασμούς 6 στους 10 Έλληνες | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Σε μια εποχή όπου το κόστος ζωής πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά, μια νέα πραγματικότητα αναδύεται στην ελληνική οικονομία: έξι στους δέκα Έλληνες καταφεύγουν σε πιστωτικές κάρτες, δάνεια ή δανεικά από φίλους και συγγενείς για να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις. Τα στοιχεία, όπως αποτυπώνονται σε έρευνα που παρουσιάζει το Πρώτο Θέμα, αποκαλύπτουν μια κοινωνία που ισορροπεί επισφαλώς ανάμεσα στην ανάγκη και στην αναβολή πληρωμών.

Η εικόνα είναι ενδεικτική μιας βαθύτερης διαρθρωτικής αλλαγής στη σχέση των Ελλήνων με το χρήμα. Πάνω από ένας στους τρεις πολίτες αφήνει λογαριασμούς απλήρωτους, ενώ σχεδόν ένας στους δύο στρέφεται σε λύσεις «αγόρασε τώρα, πλήρωσε αργότερα» (BNPL), μια πρακτική που κερδίζει έδαφος ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικίες. Το μοντέλο αυτό, αν και προσφέρει άμεση ανάσα ρευστότητας, ενέχει τον κίνδυνο υπερχρέωσης, καθώς συσσωρεύει υποχρεώσεις που συχνά ξεπερνούν την πραγματική αγοραστική δυνατότητα του καταναλωτή. Παράλληλα, η στροφή στα δανεικά από το οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον υποδηλώνει ότι τα επίσημα χρηματοπιστωτικά κανάλια είτε δεν επαρκούν είτε αποφεύγονται λόγω αυστηρότερων κριτηρίων. Οι τράπεζες, από την πλευρά τους, βλέπουν τον δανεισμό μέσω καρτών να αυξάνεται, γεγονός που ενισχύει τα έσοδά τους από τόκους, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει την έκθεσή τους σε επισφάλειες.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Έξι στους δέκα Έλληνες χρησιμοποιούν πιστωτικές, δάνεια ή δανεικά για να καλύψουν βασικούς λογαριασμούς.
• Περισσότεροι από ένας στους τρεις αφήνουν πληρωμές σε εκκρεμότητα, ενώ σχεδόν ένας στους δύο υιοθετεί την τακτική «αγόρασε τώρα, πλήρωσε αργότερα».
• Η τάση αυτή εντείνει την αίσθηση οικονομικής ανασφάλειας και μεταφέρει το βάρος των υποχρεώσεων στο μέλλον.

Γιατί έχει σημασία: Η εξάρτηση από δανεικά και πιστωτικές δεν είναι απλώς ένα στατιστικό εύρημα· είναι προειδοποιητικό σήμα για την ανθεκτικότητα της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στις πληθωριστικές πιέσεις. Αν η τάση συνεχιστεί, ο κίνδυνος ενός νέου κύκλου υπερχρέωσης –με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πραγματική οικονομία– καθίσταται ορατός. Η ανάγκη για στοχευμένη ενημέρωση και υπεύθυνη διαχείριση του προσωπικού προϋπολογισμού είναι πιο επιτακτική από ποτέ.