Πρόσκληση μαζικοποίησης και ανανέωσης του συνδικαλισμού | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Η πρόσκληση για μαζικοποίηση και ανανέωση του συνδικαλισμού δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη συνθηματολογία, αλλά μια επιτακτική ανάγκη που αναδεικνύεται μέσα από τις ίδιες τις εξελίξεις στην αγορά εργασίας. Εκπρόσωποι σωματείων από διαφορετικούς κλάδους, μιλώντας στην εκδήλωση που διοργάνωσε η «Εφημερίδα των Συντακτών», συμφώνησαν ότι η Αριστερά οφείλει να επαναφέρει τα συμφέροντα των εργαζομένων στο επίκεντρο των πολιτικών της, εγκαταλείποντας τη λογική της διαχείρισης προς όφελος της αναδιανομής ισχύος.

Η συζήτηση ανέδειξε ένα διπλό στοίχημα: αφενός, την επανασύνδεση των συνδικάτων με τη βάση τους, ιδίως σε κλάδους όπου η εργασιακή επισφάλεια και οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης έχουν διαβρώσει την παραδοσιακή εκπροσώπηση. Αφετέρου, την ανάγκη για έναν νέο οργανωτικό σχεδιασμό που θα αγκαλιάζει τους νέους εργαζόμενους, τους εργαζόμενους σε πλατφόρμες και τους μετανάστες, ομάδες που συχνά μένουν στο περιθώριο των συλλογικών διαδικασιών. Οι ομιλητές τόνισαν ότι χωρίς μαζική συμμετοχή, τα αιτήματα για αξιοπρεπείς μισθούς, σταθερή εργασία και προσβάσιμη στέγαση παραμένουν κενά γράμματα.

Η ανανέωση, ωστόσο, δεν μπορεί να περιοριστεί σε τεχνικές αλλαγές ή σε επικοινωνιακά σχήματα. Απαιτεί πολιτικό περιεχόμενο: τη ρήξη με την αντίληψη ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να προσαρμόζονται στις ανάγκες της αγοράς, αντί η αγορά να υπηρετεί τις ανάγκες τους. Σε αυτό το πλαίσιο, η Αριστερά καλείται να λειτουργήσει ως καταλύτης, όχι ως διαχειριστής της λιτότητας, συνδέοντας τα επιμέρους αιτήματα με ένα συνολικό σχέδιο κοινωνικής δικαιοσύνης. Η πρόκληση είναι να μετατραπεί η δυσαρέσκεια σε οργανωμένη δράση και η απογοήτευση σε συλλογική διεκδίκηση.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η μαζικοποίηση των συνδικάτων προϋποθέτει άνοιγμα σε νέες κατηγορίες εργαζομένων, όπως οι νέοι, οι εργαζόμενοι σε πλατφόρμες και οι μετανάστες.
• Η ανανέωση του συνδικαλισμού δεν είναι επικοινωνιακή υπόθεση, αλλά ζήτημα πολιτικής ουσίας και αναδιανομής ισχύος.
• Η Αριστερά οφείλει να επαναφέρει τα συμφέροντα των εργαζομένων στο κέντρο, αντί να διαχειρίζεται τις συνέπειες της λιτότητας.

Γιατί έχει σημασία: Η συζήτηση αυτή δεν αφορά μόνο τα συνδικάτα ή την Αριστερά ως πολιτικό χώρο. Αφορά το κατά πόσο η φωνή των εργαζομένων θα έχει πραγματικό βάρος στη διαμόρφωση των πολιτικών που καθορίζουν τη ζωή τους. Χωρίς μαζικό, ανανεωμένο και μαχητικό συνδικαλισμό, οι ανισότητες θα βαθαίνουν και η δημοκρατία θα συρρικνώνεται. Η πρόσκληση, επομένως, είναι ταυτόχρονα πρόκληση και ευθύνη: να οικοδομηθεί ένα κίνημα που δεν θα αρκείται σε διαμαρτυρίες, αλλά θα διεκδικεί και θα κερδίζει.