Ο Άδωνις Γεωργιάδης απαντά για τα νανογιλέκα: Κάπου ώπα – Δεν τα πούλησα ποτέ ως ιατροτεχνολογικά προϊόντα

Lead: Σε μια ανάρτηση που πυροδότησε εκ νέου τη συζήτηση γύρω από την πολιτική αντιπαράθεση και τα όρια της πολιτικής ευθύνης, ο Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε στις αιτιάσεις περί «νανογιλέκων», υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε τα προώθησε ως ιατροτεχνολογικά προϊόντα. Η δήλωσή του «Κάπου ώπα» συμπυκνώνει τη στρατηγική ενός στελέχους που επιχειρεί να αποσυνδέσει το πρόσωπό του από μια υπόθεση που επανέρχεται συστηματικά ως εργαλείο πολιτικής ακύρωσης.

Η αναφορά του κ. Γεωργιάδη στην κ. Καρυστιανού δεν είναι τυχαία. Υποδηλώνει μια ευρύτερη αναγνώριση: ότι όποτε ένα στέλεχος της κυβέρνησης βρίσκεται σε θέση άμυνας απέναντι σε κρίσιμες ερωτήσεις, το επιχείρημα των «νανογιλέκων» επανέρχεται ως αντιπερισπασμός. Το ερώτημα όμως δεν είναι μόνο επικοινωνιακό. Αφορά το κατά πόσο ένα προϊόν που διαφημίστηκε με ισχυρισμούς υγείας και κυκλοφόρησε σε περίοδο πανδημικής ανασφάλειας μπορεί να αποσυνδεθεί από την ευθύνη όσων το προώθησαν. Ο κ. Γεωργιάδης επιλέγει τη νομική οριοθέτηση: δεν τα πούλησε ως ιατροτεχνολογικά, άρα δεν φέρει την ευθύνη της παραπλάνησης. Η τοποθέτηση αυτή, ωστόσο, δεν απαντά στο γιατί ο ίδιος εμφανίστηκε να στηρίζει το προϊόν, ούτε στο πώς η δημόσια εικόνα του συνδέθηκε με αυτό.

Η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα έχει εδραιώσει μια πρακτική όπου τα σκάνδαλα δεν κρίνονται μόνο δικαστικά αλλά και επικοινωνιακά. Ο κ. Γεωργιάδης, ως έμπειρος πολιτικός, γνωρίζει ότι η επανάληψη μιας κατηγορίας μπορεί να λειτουργήσει ως de facto καταδίκη, ανεξαρτήτως αποδεικτικών στοιχείων. Γι’ αυτό και η απάντησή του δεν στοχεύει στην αναλυτική τεκμηρίωση αλλά στην ακύρωση της αφήγησης: «Κάπου ώπα». Πρόκειται για μια ρητορική που μετατοπίζει το βάρος από το τι συνέβη στο ποιος το λέει και γιατί.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Ο κ. Γεωργιάδης αρνείται ότι προώθησε τα «νανογιλέκα» ως ιατροτεχνολογικά προϊόντα, θέτοντας το ζήτημα σε νομική βάση.
• Η αναφορά στην κ. Καρυστιανού δείχνει ότι η υπόθεση λειτουργεί ως αντεπιχείρημα σε κάθε πολιτική πίεση που δέχεται.
• Η δημόσια συζήτηση παραμένει εγκλωβισμένη στη διαμάχη εντυπώσεων, χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί πλήρως το καθεστώς διάθεσης και οι ευθύνες των εμπλεκομένων.

Γιατί έχει σημασία: Η απάντηση του κ. Γεωργιάδη δεν κλείνει την υπόθεση, την επαναφέρει στο προσκήνιο με νέους όρους. Σε μια περίοδο που η εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στους θεσμούς δοκιμάζεται, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν κάποιος πούλησε ή όχι ένα προϊόν, αλλά αν η δημόσια σφαίρα μπορεί να διακρίνει την πολιτική ευθύνη από τη νομική ενοχή. Όσο η συζήτηση παραμένει σε επίπεδο αντιπαράθεσης προσωπικοτήτων, τόσο η ουσία της υπόθεσης θα υποχωρεί μπροστά στη θέαση της επόμενης κόντρας.