Οχι όπως τότε! | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Σε μια συγκυρία όπου οι πολιτικές ισορροπίες δοκιμάζονται καθημερινά, η συζήτηση για τις συμμαχίες και το κόστος τους επανέρχεται στο προσκήνιο. Το δίλημμα δεν είναι αν χρειάζονται συνεργασίες, αλλά με ποιους όρους και με ποιο τίμημα. Η φράση «όχι όπως τότε» συμπυκνώνει την ανάγκη να μην επαναληφθούν λάθη του παρελθόντος, την ίδια στιγμή που η πραγματικότητα απαιτεί ρεαλισμό και όχι ευχολόγια.

Η πολιτική είναι εξ ορισμού η τέχνη του εφικτού. Οι συμμαχίες, ακόμη και όταν συνοδεύονται από εκπτώσεις σε προγραμματικές θέσεις ή ιδεολογικές καθαρότητες, αποτελούν συχνά τη μόνη διέξοδο για να αποτραπούν χειρότερες εξελίξεις. Το ερώτημα όμως που τίθεται είναι αν αυτές οι εκπτώσεις γίνονται με στρατηγική και όρους ή αν μετατρέπονται σε άτακτη υποχώρηση που νομιμοποιεί αντίπαλες πολιτικές. Η αυτοκριτική, όπως σημειώνεται, είτε έρχεται με καθυστέρηση είτε εκ των υστέρων, χάνει το νόημά της όταν δεν συνοδεύεται από γενναίες αποφάσεις στο παρόν. Οι δυνάμεις που επιμένουν σε μια λογική «όχι όπως τότε» οφείλουν να ορίσουν κόκκινες γραμμές, αλλά και να εξηγήσουν με ειλικρίνεια γιατί η αποχή από συμμαχίες μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη πιο δυσμενείς συσχετισμούς. Η κοινωνία, από την πλευρά της, δείχνει να αναζητά σταθερότητα και προοπτική, όχι εμμονές. Η πρόκληση για τα κόμματα είναι να μετατρέψουν τις αναγκαίες συνεργασίες σε πολιτικό προϊόν με σαφές περιεχόμενο, ώστε να μην εκλαμβάνονται ως καιροσκοπισμός. Ταυτόχρονα, η αξιωματική αντιπολίτευση και οι μικρότεροι σχηματισμοί καλούνται να διαχειριστούν την εσωτερική τους συνοχή, καθώς οι διαφωνίες για το εύρος των συμμαχιών συχνά λειτουργούν αποσυσπειρωτικά. Σε αυτό το πλαίσιο, το «όχι όπως τότε» δεν είναι απλό σύνθημα αλλά προειδοποίηση: η επανάληψη παλιών αμαρτιών μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά αυτοκτονική.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Οι συμμαχίες θεωρούνται απαραίτητες ακόμη και όταν απαιτούν προγραμματικές εκπτώσεις.
• Η αυτοκριτική με καθυστέρηση ή εκ των υστέρων δεν έχει πραγματικό αντίκρισμα.
• Το δίλημμα δεν είναι αν χρειάζονται συνεργασίες, αλλά με ποιους όρους και με ποιο κόστος.

Γιατί έχει σημασία: Η στάση των πολιτικών δυνάμεων απέναντι στις συμμαχίες θα καθορίσει την επόμενη μέρα στην πολιτική σκηνή. Αν η λογική «όχι όπως τότε» μείνει σε επίπεδο διακήρυξης, οι εξελίξεις θα τις ξεπεράσουν. Αν όμως μετατραπεί σε σαφή στρατηγική με όρους και όρια, μπορεί να οικοδομήσει αξιόπιστες εναλλακτικές. Σε κάθε περίπτωση, το στοίχημα είναι να μην πληρώσει η κοινωνία το τίμημα της πολιτικής αμηχανίας.