Ζητείται επενδυτής για 5άστερο project άνω των €59 εκατ. σε εκκλησιαστικό «φιλέτο» στη Ρόδο

Lead: Ένα από τα τελευταία μεγάλα αδόμητα παραθαλάσσια ακίνητα της Ρόδου, έκτασης που φέρεται να ξεπερνά τα όρια ενός συμβατικού τουριστικού συγκροτήματος, βγαίνει στην αγορά με ζητούμενο επενδυτικό κεφάλαιο άνω των 59 εκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για έκταση που ανήκει στην Εκκλησία της Ρόδου και προορίζεται για την ανάπτυξη πεντάστερου ξενοδοχειακού συγκροτήματος, με το μοντέλο αξιοποίησης να βασίζεται στη σύσταση δικαιώματος επιφανείας διάρκειας 50 ετών.

Η επιλογή του δικαιώματος επιφανείας δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για νομικό εργαλείο που επιτρέπει στον κύριο του εδάφους —εν προκειμένω στην εκκλησιαστική περιουσία— να παραχωρεί για δεκαετίες το δικαίωμα ανέγερσης και εκμετάλλευσης κτιρίων, χωρίς να μεταβιβάζεται η κυριότητα του εδάφους. Για τον επενδυτή, αυτό σημαίνει σημαντικά χαμηλότερο αρχικό κόστος από μια αγορά ακινήτου, αλλά και μακροχρόνια δέσμευση με σταθερές υποχρεώσεις έναντι του παραχωρησιούχου. Για τη Ρόδο, ένα τέτοιο project θα μπορούσε να αναβαθμίσει το τουριστικό προϊόν σε μια περίοδο που ο ανταγωνισμός των all-inclusive και των νέων προορισμών πιέζει τα παραδοσιακά θέρετρα του Αιγαίου.

Το ύψος της επένδυσης τοποθετεί το έργο στη κατηγορία των μεγάλων αναπτύξεων, που συνήθως προσελκύουν είτε διεθνή επενδυτικά σχήματα είτε ελληνικά ξενοδοχειακά group με ισχυρή κεφαλαιακή βάση. Κρίσιμοι παράγοντες για την επιτυχία του εγχειρήματος είναι η έκταση και η θέση του ακινήτου, οι όροι δόμησης που θα εγκρίνουν οι πολεοδομικές υπηρεσίες, καθώς και η χρονική διάρκεια των αδειοδοτήσεων —παράγοντας που στην Ελλάδα συχνά αποδεικνύεται πιο απαιτητικός από την ίδια τη χρηματοδότηση.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η αξιοποίηση γίνεται μέσω σύστασης δικαιώματος επιφανείας διάρκειας 50 ετών, με τον επενδυτή να ανεγείρει και να εκμεταλλεύεται τα κτίρια.
• Το ζητούμενο επενδυτικό κεφάλαιο υπερβαίνει τα 59 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που παραπέμπει σε ανάπτυξη πεντάστερου συγκροτήματος υψηλών προδιαγραφών.
• Η έκταση ανήκει στην Εκκλησία της Ρόδου, γεγονός που προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο διαπραγμάτευσης και ελέγχου στη διαδικασία.

Γιατί έχει σημασία: Η τύχη αυτού του έργου θα λειτουργήσει ως βαρόμετρο για το κατά πόσο η Εκκλησία και οι τοπικοί φορείς μπορούν να αξιοποιήσουν αδρανείς εκτάσεις με σύγχρονα χρηματοδοτικά σχήματα, χωρίς να εκχωρήσουν δημόσιο πλούτο. Αν το μοντέλο πετύχει, ανοίγει ο δρόμος για αντίστοιχες αξιοποιήσεις σε άλλα νησιά. Αν αποτύχει ή καθυστερήσει, θα ενισχύσει την αίσθηση ότι τα μεγάλα επενδυτικά σχέδια στην Ελλάδα σκοντάφτουν πάντα στην ίδια γραφειοκρατία —και όχι στην έλλειψη ενδιαφέροντος από την αγορά.