Ανοησία και αντιαμερικανισμός | Οικονομία στο LivePress.gr

Lead: Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα πυροδότησε έναν νέο κύκλο σεναρίων για την αμερικανική εξωτερική πολιτική, με την εγχώρια συζήτηση να επικεντρώνεται συχνά σε απλουστευτικές ερμηνείες που υποτιμούν τη γεωπολιτική πολυπλοκότητα. Η εμμονή σε μια εργαλειακή ανάγνωση των διμερών σχέσεων, όπου η Ουάσιγκτον εμφανίζεται ως πωλητής οπλικών συστημάτων, αποτελεί όχι μόνο αναλυτικό σφάλμα αλλά και ένδειξη ενός επίμονου αντιαμερικανισμού που θολώνει την ψύχραιμη αποτίμηση των εθνικών συμφερόντων.

Είναι αλήθεια ότι οι αμυντικές προμήθειες αποτελούν σταθερό πυλώνα της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας. Ωστόσο, η αποστολή του επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας σε μια περιοχή που βρίσκεται στο επίκεντρο πολλαπλών κρίσεων — από την Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή έως την Ανατολική Μεσόγειο — δεν εξαντλείται σε εμπορικές συναλλαγές. Αν ο μοναδικός στόχος ήταν η προώθηση εξοπλιστικών προγραμμάτων, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε κάλλιστα να στείλει στελέχη της αμυντικής βιομηχανίας ή τον υφυπουργό Αμυντικών Προμηθειών. Η παρουσία του ίδιου του υπουργού Εξωτερικών υποδηλώνει διαφορετικές προτεραιότητες: τον συντονισμό θέσεων για περιφερειακά ζητήματα, τη διατήρηση της συμμαχικής αρχιτεκτονικής στο ΝΑΤΟ και τη διαχείριση της σχέσης με την Τουρκία, η οποία παραμένει κρίσιμος αλλά και αμφιλεγόμενος εταίρος.

Η τάση να ερμηνεύεται κάθε αμερικανική κίνηση ως συναλλαγή ή εκβιασμός αντανακλά μια βαθύτερη πολιτισμική δυσφορία που συχνά συγχέεται με πατριωτισμό. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να επιδιώκει θεσμικές και στρατηγικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, όχι επειδή είναι υποχρεωμένη, αλλά επειδή η ισορροπία ισχύος στην περιοχή το απαιτεί. Η αποδόμηση της αμερικανικής παρουσίας σε στερεότυπα περί «πωλητών όπλων» αγνοεί το γεγονός ότι η ασφάλεια είναι δημόσιο αγαθό και η συμμαχική στήριξη έχει αποτρεπτική αξία που δεν αποτιμάται σε δολάρια.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η επίσκεψη Ρούμπιο δεν περιορίζεται σε αμυντικές πωλήσεις, αλλά εντάσσεται σε ευρύτερο πλαίσιο περιφερειακού συντονισμού.
• Ο αντιαμερικανισμός στην ελληνική δημόσια συζήτηση συχνά λειτουργεί ως υποκατάστατο σοβαρής γεωπολιτικής ανάλυσης.
• Η ελληνοαμερικανική σχέση είναι δομική, όχι ευκαιριακή, και απαιτεί μακροπρόθεσμη στρατηγική και όχι ιδεοληπτικές αντιδράσεις.

Γιατί έχει σημασία: Σε ένα διεθνές περιβάλλον αστάθειας, η ικανότητα της Ελλάδας να αξιολογεί ψύχραιμα τους συμμάχους της δεν είναι ζήτημα ιδεολογικής ταυτότητας αλλά εθνικής επιβίωσης. Η ανοησία του αντιαμερικανισμού δεν βλάπτει μόνο τη διπλωματία· υπονομεύει την ίδια την ικανότητα της χώρας να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της με ρεαλισμό και σοβαρότητα.