Το (παλιό) κόλπο Κασιδιάρη και ο «αυτοφωράκιας» | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Η επιστροφή του Ηλία Κασιδιάρη στο προσκήνιο μέσω αδειών από τη φυλακή δεν αποτελεί απλώς είδηση, αλλά ένα καλοστημένο επικοινωνιακό σχέδιο που επιχειρεί να μετατρέψει τον ποινικό έλεγχο σε πολιτικό πλεονέκτημα. Το παλιό κόλπο της θυματοποίησης επιστρατεύεται ξανά, με στόχο να συσπειρώσει το ακροατήριο του πρώην βουλευτή και να νομιμοποιήσει την παρουσία του δημόσια.

Η τακτική είναι γνωστή και δοκιμασμένη: όταν το νομικό πλαίσιο σφίγγει, η ρητορική γίνεται πιο επιθετική. Ο Κασιδιάρης, εκμεταλλευόμενος κάθε άδεια, επιδίδεται σε περιοδείες και συνεντεύξεις που δεν έχουν ως στόχο την ενημέρωση, αλλά την επίδειξη δύναμης. Το αφήγημα του «πολιτικού κρατούμενου» καλλιεργείται συστηματικά, παρά το γεγονός ότι οι καταδίκες του αφορούν συγκεκριμένα αδικήματα και όχι ιδεολογικές πεποιθήσεις. Η στρατηγική αυτή θυμίζει έντονα τις πρακτικές του παρελθόντος, όταν η ακροδεξιά ρητορική επιχειρούσε να μετατρέψει τη δικαστική καταδίκη σε ένδειξη αυθεντικότητας.

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, εντοπίζεται στην αντίδραση του πολιτικού συστήματος και των ΜΜΕ. Ο χαρακτηρισμός «αυτοφωράκιας» που αποδίδεται στον Κασιδιάρη από δημοσιογράφους και πολιτικούς αντιπάλους αποτυπώνει μια αμηχανία: η ειρωνεία και ο σαρκασμός δεν αρκούν για να εξουδετερώσουν την επικινδυνότητα ενός προσώπου που εξακολουθεί να επηρεάζει ένα κομμάτι της κοινής γνώμης. Η υποτίμηση του αντιπάλου μέσω χαρακτηρισμών συχνά οδηγεί σε εφησυχασμό, ενώ ο ίδιος ο Κασιδιάρης επιδιώκει ακριβώς αυτό: να θεωρηθεί ένα περιθωριακό φαινόμενο, ώστε να κινείται χωρίς να ενοχλεί.

Η ουσία όμως είναι νομική και πολιτική ταυτόχρονα. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν το κράτος δικαίου διαθέτει τα εργαλεία να περιορίσει τη δράση ενός καταδικασμένου για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, χωρίς να παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα. Οι άδειες χορηγούνται με βάση τον νόμο, αλλά η χρήση τους για πολιτική δραστηριότητα αναδεικνύει ένα κενό: το νομικό πλαίσιο δεν προβλέπει την περίπτωση ενός καταδικασμένου που μετατρέπει τη φυλάκιση σε βήμα προπαγάνδας.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Οι άδειες του Κασιδιάρη δεν είναι αυτόματες, αλλά εγκρίνονται από τις δικαστικές αρχές, γεγονός που καθιστά την πολιτική του δραστηριότητα εντός ενός νομικά γκρίζου πλαισίου.
• Η ρητορική του περί «πολιτικής δίωξης» είναι επικοινωνιακό εργαλείο για να προσελκύσει συμπάθειες από το ακροατήριο που αμφισβητεί τη Δικαιοσύνη.
• Η συστηματική παρακολούθηση των δημόσιων εμφανίσεών του και η αποδόμηση των επιχειρημάτων του από τα ΜΜΕ αποτελεί αντίδοτο στην εξοικείωση της κοινής γνώμης με την παρουσία του.

Γιατί έχει σημασία: Η διαχείριση του φαινομένου Κασιδιάρη δεν είναι υπόθεση μόνο της Δικαιοσύνης, αλλά και της κοινωνίας των πολιτών. Αν αφεθεί να εξελιχθεί ως μια ακόμη είδηση επικαιρότητας, τότε ο κίνδυνος κανονικοποίησης της ακροδεξιάς ρητορικής είναι ορατός. Η απάντηση δεν βρίσκεται ούτε στη λογοκρισία ούτε στη γελοιοποίηση, αλλά στην έγκυρη ενημέρωση και στην αυστηρή εφαρμογή του νόμου χωρίς εξαιρέσεις. Το παλιό κόλπο αποκαλύπτεται μόνο όταν τοποθετείται στο σωστό πλαίσιο: αυτό της ποινικής καταδίκης και όχι της πολιτικής άποψης.