Η ταινία της εβδομάδας – Φάκελος 137: Η γραφειοκρατία της βίας | Οικονομία στο LivePress.gr

Lead: Σε μια εποχή όπου η κοινωνική οργή εκφράζεται στους δρόμους και η κρατική καταστολή τεκμηριώνεται ολοένα και πιο συχνά από κινητά τηλέφωνα, ο «Φάκελος 137» έρχεται να θέσει ένα ερώτημα που ξεπερνά τα όρια της μυθοπλασίας: μπορεί η βία να γίνει τόσο γραφειοκρατική, ώστε να χάνεται η ίδια η ευθύνη της; Η ταινία της εβδομάδας, εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα του Δεκέμβρη του 2018 στο Παρίσι, δεν είναι απλώς ένα αστυνομικό θρίλερ. Είναι μια ανατομία του συστήματος που παράγει ατιμωρησία.

Η υπόθεση είναι γνωστή από τα πρωτοσέλιδα: ένας νεαρός τραυματίζεται σοβαρά στο κεφάλι από πλαστική σφαίρα, σχεδόν εξ επαφής, εν μέσω των διαδηλώσεων των «Κίτρινων Γιλέκων». Όλα δείχνουν αστυνομική βία, αλλά κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη. Ο «Φάκελος 137» –ο κωδικός της δικογραφίας– ακολουθεί την ερευνητική διαδρομή μιας υπόθεσης που χάνεται στους λαβύρινθους της γαλλικής δικαιοσύνης. Ο σκηνοθέτης δεν αρκείται στην καταγραφή του τραύματος. Εστιάζει στη διαδικασία: στις εκθέσεις που συντάσσονται εκ των υστέρων, στις μαρτυρίες που αλληλοαναιρούνται, στις προθεσμίες που παρέρχονται σιωπηλά. Η βία δεν είναι μόνο η σφαίρα. Είναι και ο τρόπος με τον οποίο το κράτος διαχειρίζεται την αποσιώπησή της.

Η ταινία θέτει ένα ζήτημα που αγγίζει άμεσα την ελληνική πραγματικότητα. Στη χώρα μας, υποθέσεις αστυνομικής βίας συχνά καταλήγουν στο αρχείο ή σε χρονοβόρες διαδικασίες που αποθαρρύνουν τους παθόντες. Ο «Φάκελος 137» δείχνει ότι αυτό δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα, αλλά δομικό χαρακτηριστικό των συστημάτων που επιτρέπουν στην εξουσία να αυτοπροστατεύεται. Η κάμερα παραμένει ψύχραιμη, σχεδόν κλινική, απέναντι στη φρίκη. Αυτή η ψυχρότητα είναι το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο της.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά από τις διαδηλώσεις των «Κίτρινων Γιλέκων» τον Δεκέμβριο του 2018 στο Παρίσι.
• Ο τίτλος «Φάκελος 137» παραπέμπει στον αριθμό της δικογραφίας που άνοιξε για τον τραυματισμό του νεαρού διαδηλωτή.
• Η ταινία εξετάζει τον θεσμικό μηχανισμό που οδηγεί στην ατιμωρησία, όχι απλώς το μεμονωμένο περιστατικό βίας.

Γιατί έχει σημασία: Σε μια εποχή όπου οι διαδηλώσεις πληθαίνουν και η αστυνομική βία βιντεοσκοπείται καθημερινά, ο «Φάκελος 137» μας υπενθυμίζει ότι το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο η τιμωρία των ενόχων. Είναι η διαφάνεια ενός συστήματος που οφείλει να λογοδοτεί. Όσο η γραφειοκρατία καλύπτει τη βία, η δημοκρατία παραμένει τραυματισμένη – ακόμη κι αν οι πληγές δεν φαίνονται στις κάμερες.