Κασιδιάρης: Αποφυλακίζεται αμετανόητος και έτοιμος για… δράση – Γιατί δεν στέκουν οι πολιτικές φιλοδοξίες του

Lead: Τρεις ημέρες πριν από την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από τη Χρυσή Αυγή, ο Ηλίας Κασιδιάρης αποφυλακίζεται, δηλώνοντας αμετανόητος και έτοιμος να επιστρέψει στην πολιτική δράση. Η αποφυλάκιση του πρώην υπαρχηγού της νεοναζιστικής οργάνωσης, ωστόσο, δεν σηματοδοτεί την ανασύνταξη του χώρου που ο ίδιος οραματίζεται, καθώς οι πολιτικές του φιλοδοξίες προσκρούουν σε σειρά νομικών, πολιτικών και κοινωνικών εμποδίων.

Η αποφυλάκιση Κασιδιάρη πραγματοποιείται σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συμβολικά χρονικό σημείο, λίγο πριν από την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι τον Σεπτέμβριο του 2013. Ο ίδιος, παρά την καταδίκη του για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, δεν έχει εκφράσει καμία μεταμέλεια, ενώ οι δηλώσεις του υποδηλώνουν πρόθεση να αξιοποιήσει την αποφυλάκιση ως εφαλτήριο για την επιστροφή του στην πολιτική σκηνή. Ωστόσο, η πολιτική του επανεκκίνηση δεν είναι αυτονόητη. Καταρχάς, το νομικό πλαίσιο για τη συμμετοχή καταδικασμένων για σοβαρά εγκλήματα σε εκλογικές αναμετρήσεις έχει αυστηροποιηθεί, ενώ το εκλογικό σώμα έχει δείξει ότι απορρίπτει τέτοιου είδους σχηματισμούς. Επιπλέον, η Χρυσή Αυγή έχει διαλυθεί ως πολιτικό μόρφωμα, και ο χώρος της άκρας δεξιάς έχει αναδιαταχθεί με νέα σχήματα που δεν φαίνεται να επιθυμούν την ηγεμονία Κασιδιάρη. Η κοινωνική αντίδραση, με τη μνήμη του Φύσσα ζωντανή, λειτουργεί αποτρεπτικά για οποιαδήποτε προσπάθεια νομιμοποίησης.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η αποφυλάκιση συμπίπτει με την επέτειο της δολοφονίας Φύσσα, γεγονός που εντείνει την κοινωνική ευαισθησία και την πολιτική πίεση.
• Ο Κασιδιάρης αντιμετωπίζει αυξημένα νομικά εμπόδια για πολιτική δραστηριότητα, λόγω της καταδίκης του για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.
• Ο χώρος της άκρας δεξιάς έχει κατακερματιστεί, με νέα μορφώματα που δεν αναγνωρίζουν αυτόματα την ηγεσία του.

Γιατί έχει σημασία: Η αποφυλάκιση Κασιδιάρη δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη γεγονός στην πολιτική επικαιρότητα. Λειτουργεί ως τεστ αντοχής για τη δημοκρατία, καθώς καλεί την κοινωνία να απαντήσει απέναντι σε ένα πρόσωπο που ταυτίστηκε με τη βία και τον νεοναζισμό. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει την ανάγκη θωράκισης του κράτους δικαίου απέναντι σε απόπειρες αναβίωσης ακροδεξιών μορφωμάτων. Η επιστροφή του στην πολιτική σκηνή, αν και φαινομενικά εφικτή, προσκρούει στην ίδια την ιστορία του και στη συλλογική μνήμη μιας κοινωνίας που δεν ξεχνά.