Ασλανίδης στη δίκη για τα Τέμπη: «Ηρθε ένα φέρετρο κλειστό, χωρίς έγγραφα, έτσι κάναμε κηδεία»

Lead: Μια φράση που πάγωσε την αίθουσα του δικαστηρίου συμπυκνώνει όλη τη φρίκη της τραγωδίας των Τεμπών: «Ήρθε ένα φέρετρο κλειστό, χωρίς έγγραφα, έτσι κάναμε κηδεία». Η κατάθεση του κ. Ασλανίδη, συγγενή θύματος, στη δίκη για τη σιδηροδρομική τραγωδία δεν είναι απλώς μια συναισθηματική μαρτυρία. Είναι η πιο σκληρή καταγγελία για ένα σύστημα που απέτυχε σε κάθε επίπεδο — από τη διαχείριση της ίδιας της σκηνής του δυστυχήματος μέχρι τη διαδικασία ταυτοποίησης των θυμάτων.

Η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών έχει μετατραπεί σε βήμα αποκάλυψης σοβαρών θεσμικών κενών. Οι καταθέσεις των συγγενών δεν περιγράφουν μόνο τον ανείπωτο πόνο τους, αλλά φωτίζουν και συστημικές παραλείψεις: την έλλειψη οργανωμένου σχεδίου ταυτοποίησης, την απουσία τεκμηρίωσης για την παράδοση των σορών, την απουσία ιατροδικαστικών εκθέσεων που να συνοδεύουν τα φέρετρα. Το γεγονός ότι οικογένειες κλήθηκαν να θάψουν κλειστά φέρετρα χωρίς επίσημα έγγραφα εγείρει ερωτήματα που ξεπερνούν την αμέλεια — αγγίζουν τα όρια της συγκάλυψης. Παράλληλα, η δίκη φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της «πυρόσφαιρας» που κατέκαψε τα πρώτα βαγόνια, μια συνθήκη που, αν επιβεβαιωθεί, αλλάζει ριζικά την εικόνα για τις συνθήκες θανάτου των επιβατών και τις ευθύνες των αρμόδιων. Οι συγγενείς δεν ζητούν εκδίκηση. Ζητούν αλήθεια. Και η αλήθεια, όπως διαφαίνεται από τις καταθέσεις, είναι κατακερματισμένη, αντιφατική και συχνά αποσιωπημένη. Η πολιτική ευθύνη, που μέχρι σήμερα έχει μεταφραστεί σε παραιτήσεις υπουργών και υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις, δεν έχει ακόμη αποδοθεί ουσιαστικά. Η δικαστική διαδικασία καλείται τώρα να απαντήσει σε ερωτήματα που η διοίκηση απέφυγε: Ποιος αποφάσισε να μην γίνει γενετική ταυτοποίηση σε όλα τα θύματα; Γιατί δεν υπάρχουν πλήρη αρχεία για τη μεταφορά και παράδοση των σορών; Και, τελικά, ποιος φέρει την ευθύνη για την αδιανόητη ταλαιπωρία των οικογενειών;

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η κατάθεση Ασλανίδη αποκαλύπτει ότι παραδόθηκαν κλειστά φέρετρα χωρίς συνοδευτικά έγγραφα, εγείροντας ζητήματα διαφάνειας και σεβασμού των θυμάτων.
• Η δίκη εξετάζει τον ρόλο της «πυρόσφαιρας» και αν αυτή οφείλεται σε ελλιπή συντήρηση ή επικίνδυνα υλικά, γεγονός που μπορεί να ανατρέψει το σκεπτικό περί απλής αμέλειας.
• Οι συγγενείς καταγγέλλουν συστημική συγκάλυψη και ζητούν να αποδοθούν ευθύνες σε πολιτικά πρόσωπα, όχι μόνο σε υπηρεσιακούς παράγοντες.

Γιατί έχει σημασία: Η δίκη των Τεμπών δεν κρίνει μόνο τις ευθύνες για μια τραγωδία. Κρίνει αν το κράτος δικαίου μπορεί να λειτουργήσει ακόμη και όταν τα θύματα είναι πολλά, οι συγγενείς εξοργισμένοι και η κοινωνία διψασμένη για αλήθεια. Αν η δικαιοσύνη δεν φτάσει μέχρι το τέλος, τότε η φράση «έτσι κάναμε κηδεία» θα στοιχειώνει για πάντα όχι μόνο τις οικογένειες, αλλά και τη δημοκρατία μας.