Πρίσλεϊ Γκέρμπερ: Φέρεται να του συνταγογραφούσαν κεταμίνη παρά τη μάχη του με τον εθισμό | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Νέα αναστάτωση προκαλεί η αποκάλυψη ότι στον Πρίσλεϊ Γκέρμπερ, τον 27χρονο γιο της Λίζα Μαρί Πρίσλεϊ, φέρεται να συνταγογραφούνταν κεταμίνη ακόμη και κατά τη διάρκεια της μάχης του με τον εθισμό. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Πρώτου Θέματος, φίλοι του νεαρού άνδρα εμφανίζονται οργισμένοι με τον γιατρό που, όπως υποστηρίζουν, συνέχιζε να του χορηγεί τη συγκεκριμένη ουσία, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για τα όρια της ιατρικής ευθύνης και της διαχείρισης εξαρτήσεων σε περιβάλλοντα διασημοτήτων.

Η υπόθεση έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά περιστατικών που φωτίζουν τη σκοτεινή πλευρά της συνταγογράφησης ισχυρών ουσιών σε άτομα με ιστορικό κατάχρησης. Η κεταμίνη, γνωστή κυρίως ως αναισθητικό αλλά και ως θεραπεία για ανθεκτική κατάθλιψη υπό αυστηρές προϋποθέσεις, έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διττή φήμη: από τη μία πλευρά ως ελπιδοφόρα ψυχιατρική παρέμβαση, από την άλλη ως επικίνδυνη ουσία κατάχρησης με σοβαρές παρενέργειες. Όταν συνταγογραφείται σε άτομα που ήδη παλεύουν με εξαρτήσεις, η γραμμή μεταξύ θεραπείας και επιδείνωσης γίνεται επικίνδυνα λεπτή. Οι καταγγελίες των φίλων του Γκέρμπερ δεν αποτελούν απλώς προσωπική μαρτυρία, αλλά θέτουν ζήτημα συστημικής εποπτείας: ποιος ελέγχει τον θεράποντα ιατρό όταν ο ασθενής είναι διάσημος, εύπορος και ευάλωτος ταυτόχρονα;

Η περίπτωση του Γκέρμπερ δεν είναι μεμονωμένη. Από τον Μάθιου Πέρι μέχρι πλήθος καλλιτεχνών, η ιστορία των διασημοτήτων είναι γεμάτη από περιπτώσεις όπου η ιατρική φροντίδα μετατράπηκε σε μηχανισμό διευκόλυνσης της εξάρτησης. Το ερώτημα δεν αφορά μόνο την ηθική του συγκεκριμένου γιατρού, αλλά ολόκληρο το οικοσύστημα υγείας που περιβάλλει ανθρώπους με πόρους και φήμη. Όταν οι ασθενείς έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν γιατρούς που ικανοποιούν τα αιτήματά τους, οι δικλείδες ασφαλείας της ιατρικής δεοντολογίας δοκιμάζονται σοβαρά.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η κεταμίνη συνταγογραφείται νόμιμα για συγκεκριμένες ψυχιατρικές ενδείξεις, αλλά η χορήγησή της σε άτομα με ενεργό εθισμό θεωρείται εξαιρετικά επισφαλής.
• Οι φίλοι του Πρίσλεϊ Γκέρμπερ φέρεται να κατηγορούν τον γιατρό ότι αγνόησε τα σημάδια της εξάρτησης και συνέχισε τη συνταγογράφηση.
• Η υπόθεση αναμένεται να εντείνει τη συζήτηση για αυστηρότερο έλεγχο της συνταγογράφησης ισχυρών ουσιών σε ασθενείς με ιστορικό κατάχρησης.

Γιατί έχει σημασία: Πέρα από την τραγική προσωπική διάσταση, η υπόθεση Γκέρμπερ αποκαλύπτει ένα διαχρονικό κενό στο σύστημα: την αδυναμία έγκαιρης παρέμβασης όταν ο ασθενής είναι ταυτόχρονα διάσημος και εξαρτημένος. Αν οι καταγγελίες επιβεβαιωθούν, το ερώτημα δεν θα είναι μόνο ποιος γιατρός απέτυχε, αλλά πόσοι ακόμη επαγγελματίες υγείας λειτουργούν ως διευκολυντές αντί ως θεραπευτές. Η κοινωνία οφείλει να απαντήσει με θεσμικές αλλαγές, όχι με επόμενες επικήδειες.