Αρχαία οστά αποκαλύπτουν: Οι Τασμανιανοί διάβολοι επισκέπτονταν ανθρώπινους καταυλισμούς | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Μια νέα επιστημονική έρευνα έρχεται να ανατρέψει την εικόνα που είχαμε για τον τασμανιανό διάβολο, αποκαλύπτοντας ότι το μικρόσωμο αυτό σαρκοφάγο μαρσιποφόρο δεν ήταν πάντα ο απομονωμένος «κάτοικος» της Τασμανίας. Αρχαία οστά που εντοπίστηκαν στην περιοχή Πίλμπαρα της Δυτικής Αυστραλίας δείχνουν ότι οι πρόγονοι του είδους επισκέπτονταν ανθρώπινους καταυλισμούς πριν από χιλιάδες χρόνια, αναλαμβάνοντας ρόλο «καθαριστή» του περιβάλλοντος.

Η μελέτη, τα ευρήματα της οποίας παρουσιάζει η εφημερίδα «Τα Νέα», βασίζεται σε ανάλυση οστικών καταλοίπων που βρέθηκαν σε αρχαιολογικές θέσεις της Πίλμπαρα, μιας από τις πιο απομακρυσμένες και ανεξερεύνητες περιοχές της αυστραλιανής ηπείρου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα οστά φέρουν ίχνη που παραπέμπουν σε διατροφικές συνήθειες και συμπεριφορές παρόμοιες με εκείνες του σύγχρονου τασμανιανού διαβόλου, ο οποίος σήμερα επιβιώνει μόνο στο νησί της Τασμανίας, νότια της Αυστραλίας. Η παρουσία τους στην ηπειρωτική χώρα υποδηλώνει ότι το είδος ήταν κάποτε πολύ πιο διαδεδομένο, με τους πληθυσμούς του να αλληλεπιδρούν —έμμεσα ή άμεσα— με τις κοινότητες των Αβοριγίνων.

Ο ρόλος του «καθαριστή» είναι ιδιαίτερα σημαντικός για την οικολογική ισορροπία. Οι τασμανιανοί διάβολοι είναι γνωστοί για την ικανότητά τους να καταναλώνουν υπολείμματα νεκρών ζώων, περιορίζοντας την εξάπλωση ασθενειών και ανακυκλώνοντας θρεπτικά συστατικά στο οικοσύστημα. Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι αυτή η λειτουργία δεν ήταν περιθωριακή, αλλά ενδεχομένως ενσωματωμένη στην καθημερινότητα των προϊστορικών ανθρώπινων οικισμών. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι διάβολοι προσέλκυονταν από τα απορρίμματα των καταυλισμών, δημιουργώντας μια σχέση αμοιβαίου οφέλους: οι άνθρωποι απαλλάσσονταν από τα υπολείμματα, τα ζώα εξασφάλιζαν τροφή.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Τα αρχαία οστά βρέθηκαν στην Πίλμπαρα της Δυτικής Αυστραλίας και χρονολογούνται πριν από την απομόνωση του είδους στην Τασμανία.
• Ο τασμανιανός διάβολος λειτουργούσε ως «καθαριστής» του περιβάλλοντος, καταναλώνοντας νεκρά ζώα και περιορίζοντας ασθένειες.
• Η έρευνα υποδηλώνει στενότερη σχέση μεταξύ των προϊστορικών ανθρώπινων κοινοτήτων και της άγριας ζωής απ’ ό,τι πιστεύαμε.

Γιατί έχει σημασία: Η ανακάλυψη αυτή δεν είναι απλώς μια παλαιοντολογική περιέργεια. Αναδεικνύει τον ρόλο των μεγάλων σαρκοφάγων στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας και μας καλεί να αναλογιστούμε τι χάνουμε όταν ένα είδος εξαφανίζεται από το φυσικό του περιβάλλον. Σήμερα, ο τασμανιανός διάβολος απειλείται από τον καρκίνο του προσώπου, μια ασθένεια που έχει μειώσει δραματικά τους πληθυσμούς του. Η κατανόηση της ιστορικής του εξάπλωσης και της σχέσης του με τους ανθρώπους μπορεί να προσφέρει πολύτιμα δεδομένα για την προστασία του —και για την αποκατάσταση της λειτουργίας του ως «καθαριστή» στα οικοσυστήματα που κάποτε κατοικούσε.