Τι έλεγε ο Μαζωνάκης για τη Χρυσή Αυγή το 2013: Είμαι εργάτης και κατά των ανθρώπων που φοράνε κουκούλα

Lead: Το 2013, ενώ η Χρυσή Αυγή βρισκόταν στο απόγειο της κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής της δράσης, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε τοποθετηθεί δημόσια με τρόπο που σήμερα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. «Είμαι εργάτης και κατά των ανθρώπων που φοράνε κουκούλα», είχε δηλώσει, σε μια περίοδο που η σιωπή πολλών καλλιτεχνών ήταν εκκωφαντική. Η δήλωση εκείνη, όπως αναδεικνύει δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών, δεν ήταν απλή ατάκα αλλά πολιτική τοποθέτηση με σαφές στίγμα.

Η αναφορά του Μαζωνάκη στους «ανθρώπους που φοράνε κουκούλα» λειτουργούσε ως ευθεία κριτική στη δράση των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής, τα οποία εκείνη την εποχή πρωταγωνιστούσαν σε επιθέσεις κατά μεταναστών, αριστερών και αντιφασιστών. Παράλληλα, η φράση «είμαι εργάτης» λειτουργούσε ως ταξική δήλωση, αποδομώντας το αφήγημα της ακροδεξιάς περί υπεράσπισης του «λαού» και των «εργαζόμενων Ελλήνων». Ο τραγουδιστής, προερχόμενος από λαϊκά στρώματα, αρνιόταν να ταυτιστεί με έναν χώρο που επικαλούνταν την εργατική καταγωγή για να νομιμοποιήσει τη βία. Η τοποθέτησή του ερχόταν σε αντίθεση με τον γενικότερο κλίμα της εποχής, όπου πολλοί επώνυμοι απέφευγαν να πάρουν θέση, φοβούμενοι πολιτικό κόστος ή στοχοποίηση. Σήμερα, με τη Χρυσή Αυγή να έχει κριθεί εγκληματική οργάνωση από τη Δικαιοσύνη, η δήλωση του Μαζωνάκη αποκτά νέα διάσταση: δεν ήταν απλώς μια προσωπική γνώμη, αλλά μια έγκαιρη αναγνώριση του αυταρχικού και βίαιου πυρήνα της οργάνωσης. Το γεγονός ότι προήλθε από έναν καλλιτέχνη του λαϊκού τραγουδιού, χώρου που συχνά εργαλειοποιείται από πατριωτικές ρητορικές, καθιστά την τοποθέτηση ακόμη πιο σημαντική.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η δήλωση έγινε το 2013, όταν η Χρυσή Αυγή ήταν τρίτο κόμμα στη Βουλή και τα τάγματα εφόδου δρούσαν ανεξέλεγκτα.
• Ο Μαζωνάκης αυτοπροσδιορίστηκε ως «εργάτης», απορρίπτοντας την ταύτιση της εργατικής τάξης με την ακροδεξιά.
• Η ρητή καταδίκη της κουκούλας ισοδυναμούσε με καταδίκη της ένοπλης βίας που ασκούσε η οργάνωση.

Γιατί έχει σημασία: Σε μια εποχή που η ακροδεξιά βία καλύπτεται ξανά από ένα πέπλο ανοχής, η ανάκληση τέτοιων δηλώσεων λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η σιωπή δεν είναι ουδέτερη. Η περίπτωση Μαζωνάκη δείχνει ότι η καθαρή τοποθέτηση απέναντι στον φασισμό δεν απαιτεί πολιτική ιδιότητα, αλλά ηθική στάση. Και αυτό παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ.