Ο Αδωνις, οι «μίζεροι», οι αρχαιότητες και οι αχρειότητες | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Η ανάρτηση του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, με το βίντεο όπου παρουσιάζει με ενθουσιασμό το «καλύτερο Μετρό της Ελλάδας» δεν είναι απλώς μια ακόμη επικοινωνιακή κίνηση. Είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της πολιτικής αισθητικής που κυριαρχεί: η μετατροπή της δημόσιας σφαίρας σε πεδίο αυτοπροβολής, όπου η ουσία των προβλημάτων θυσιάζεται στον βωμό της εικόνας και της αντιπαράθεσης.

Το βίντεο, που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά επιλογών του υπουργού που προκαλούν ερωτήματα για τον ρόλο του. Αντί να επικεντρωθεί στα σοβαρά ζητήματα της δημόσιας υγείας, όπως οι ελλείψεις σε νοσοκομεία, οι λίστες αναμονής ή η υποστελέχωση του ΕΣΥ, ο κ. Γεωργιάδης επιλέγει να ασχοληθεί με ένα έργο που δεν ανήκει καν στη δική του αρμοδιότητα. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία. Επιδιώκει να αποσπάσει την προσοχή από τα προβλήματα του χαρτοφυλακίου του, προτάσσοντας ένα θέμα με θετικό πρόσημο, έστω και αν αυτό δεν σχετίζεται με τις αρμοδιότητές του. Ταυτόχρονα, η αναφορά στους «μίζερους» και τους «γκρινιάρηδες» αποτελεί μια προσπάθεια να απαξιωθεί κάθε κριτική ως έκφραση κακοήθειας και όχι ως θεμελιώδες δικαίωμα του πολίτη σε μια δημοκρατική κοινωνία.

Η στάση αυτή, όμως, έχει και μια πιο βαθιά διάσταση. Η επικοινωνιακή διαχείριση της πραγματικότητας, με την προβολή μιας εξωραϊσμένης εικόνας και την ταυτόχρονη περιφρόνηση όσων διαφωνούν, θυμίζει πρακτικές που έχουμε συναντήσει στο παρελθόν. Η αναφορά του υπουργού σε «αρχαιότητες» και η γενικότερη ρητορική του, με τις συχνές προσωπικές επιθέσεις και τους χαρακτηρισμούς, απομακρύνεται από τον δημόσιο διάλογο και υιοθετεί ένα ύφος που υπονομεύει την πολιτική ποιότητα. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Γεωργιάδης χρησιμοποιεί ακραίο λεξιλόγιο, και αυτό δεν είναι απλώς θέμα τακτικής. Είναι μια συνειδητή επιλογή να μετατραπεί η αντιπαράθεση σε προσωπική σύγκρουση, όπου ο αντίπαλος δεν είναι απλώς πολιτικός αντίπαλος, αλλά εχθρός που πρέπει να εξουδετερωθεί.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η ανάρτηση του υπουργού για το Μετρό δεν αφορά το έργο του υπουργείου Υγείας, αλλά λειτουργεί ως επικοινωνιακό αντιπερισπασμό από τα οξυμένα προβλήματα του ΕΣΥ.
• Η ρητορική περί «μίζερων» και η απόδοση χαρακτηρισμών σε όσους ασκούν κριτική αποτελεί μέθοδο φίμωσης της αντιπολίτευσης και των κοινωνικών φωνών, υπονομεύοντας τον δημόσιο διάλογο.
• Η επιλογή του υπουργού να ασχολείται με θέματα εκτός της αρμοδιότητάς του, ενώ ταυτόχρονα απαξιώνει την ουσία των προβλημάτων, αποκαλύπτει μια αντίληψη όπου η επικοινωνία υπερισχύει της ουσίας και της διαφάνειας.

Γιατί έχει σημασία: Η πολιτική δεν είναι διαφήμιση. Η προσπάθεια να παρουσιαστεί μια ωραιοποιημένη εικόνα της πραγματικότητας, ενώ ταυτόχρονα περιφρονούνται όσοι επισημαίνουν τα προβλήματα, οδηγεί σε έναν δημόσιο λόγο φτωχό και επικίνδυνο. Όταν οι πολίτες βλέπουν τον υπουργό Υγείας να πανηγυρίζει για ένα έργο άλλου υπουργείου, αντί να δίνει λύσεις για τις ελλείψεις στα νοσοκομεία, αντιλαμβάνονται ότι η επικοινωνία έχει αντικαταστήσει την πολιτική. Αυτή η αντίληψη, που ευτελίζει την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας, είναι το πραγματικό ζητούμενο που πρέπει να μας ανησυχεί, πέρα από τα βίντεο και τις αναρτήσεις.