«Θα ξεχάσουμε την Νταϊάνα πολύ σύντομα»: Η διαμάχη με τον Κάρολο για την κηδεία της πριγκίπισσας, τι αποκαλύπτει στο βιβλίο ο Τσαρλς Σπένσερ

Lead: Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατο της πριγκίπισσας Νταϊάνα, μια νέα αποκάλυψη από τον αδελφό της, Τσαρλς Σπένσερ, φέρνει στο φως τη σφοδρή διαφωνία του με τον τότε πρίγκιπα Κάρολο για τη συμμετοχή των ανήλικων γιων της στην κηδεία. Σύμφωνα με το βιβλίο του, ο Σπένσερ επέμενε ότι η Νταϊάνα δεν θα ήθελε τα παιδιά της, τότε 15 και 12 ετών, να περπατήσουν πίσω από το φέρετρο της μητέρας τους μπροστά στα μάτια εκατομμυρίων τηλεθεατών.

Η αποκάλυψη αυτή δεν είναι απλώς μια ακόμη λεπτομέρεια από τα παρασκήνια της βρετανικής μοναρχίας. Αγγίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της σύγχρονης ιστορίας του παλατιού: τη σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για δημόσιο τελετουργικό και την προστασία της παιδικής ψυχής. Ο Τσαρλς Σπένσερ, ως θείος και κηδεμόνας της οικογενειακής μνήμης, φέρεται να υποστήριξε με σθένος ότι ο Γουίλιαμ και ο Χάρι δεν έπρεπε να εκτεθούν σε μια τόσο σκληρή δοκιμασία. Ο Κάρολος, από την πλευρά του, φέρεται να επέμεινε στη συμμετοχή τους, ερμηνεύοντας την πράξη ως καθήκον απέναντι στο στέμμα και στη δημόσια θλίψη.

Το επεισόδιο φωτίζει μια διαχρονική ένταση: ποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για τον τρόπο που θρηνεί ένα παιδί όταν η θλίψη του γίνεται θέαμα; Η εικόνα των δύο εφήβων να ακολουθούν το φέρετρο της μητέρας τους έμεινε χαραγμένη στη συλλογική μνήμη, αλλά η νέα μαρτυρία θέτει το ερώτημα αν αυτή η εικόνα ήταν αναγκαία ή αν επιβλήθηκε από τους κανόνες του πρωτοκόλλου. Ο Σπένσερ, γνωστός για την κριτική του στάση απέναντι στη μοναρχία, δεν περιορίζεται σε μια προσωπική αντιδικία· θέτει ζήτημα ηθικής ευθύνης της μοναρχίας απέναντι στα μέλη της.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Ο Τσαρλς Σπένσερ ισχυρίζεται ότι διαφώνησε έντονα με τον Κάρολο για τη συμμετοχή των πρίγκιπων Γουίλιαμ και Χάρι στην πομπή της κηδείας.
• Η Νταϊάνα πέθανε το 1997 σε ηλικία 36 ετών, αφήνοντας δύο ανήλικα παιδιά, τότε 15 και 12 ετών.
• Η απόφαση να ακολουθήσουν το φέρετρο θεωρήθηκε τότε σύμβολο εθνικού πένθους, αλλά σήμερα επανεξετάζεται ως προς τις ψυχολογικές της συνέπειες.

Γιατί έχει σημασία: Η αποκάλυψη του Σπένσερ υπενθυμίζει ότι πίσω από τα μεγαλοπρεπή τελετουργικά της μοναρχίας κρύβονται ανθρώπινες αποφάσεις με βάρος. Δείχνει επίσης πόσο επίκαιρη παραμένει η συζήτηση για τα όρια ανάμεσα στο δημόσιο καθήκον και την ιδιωτική ζωή, ειδικά όταν τα θύματα είναι παιδιά. Σε μια εποχή που η βασιλική οικογένεια προσπαθεί να παρουσιαστεί πιο σύγχρονη και ευαίσθητη, η μαρτυρία αυτή λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι το παρελθόν δεν έχει κλείσει. Και ότι η μνήμη της Νταϊάνα παραμένει πεδίο σύγκρουσης, ακόμη και σήμερα.