Θα πας στον πόλεμο, κ. πρωθυπουργέ; | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Η καταιγίδα δεν έρχεται. Έχει ξεκινήσει ήδη με χοντρές σταγόνες, βαριά συννεφιά και τις πρώτες ριπές του ανέμου να προειδοποιούν γι’ αυτά που θα ακολουθήσουν. Μπροστά τους το 2010, το 2012 και το 2015 θα μοιάζουν με εκδρομή. Το ερώτημα που τίθεται πλέον ευθέως προς τον πρωθυπουργό δεν είναι αν η χώρα θα βρεθεί σε κρίση, αλλά αν ο ίδιος είναι έτοιμος να τη διαχειριστεί — ή αν θα σύρει τη χώρα σε έναν πόλεμο που δεν της αναλογεί.

Η γεωπολιτική συγκυρία στην ευρύτερη περιοχή έχει μετατραπεί σε ένα εκρηκτικό μωσαϊκό. Από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, οι ισορροπίες ανατρέπονται με ρυθμούς που δεν επιτρέπουν εφησυχασμό. Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό, η οικονομία εμφανίζει ρωγμές που θυμίζουν τα προμνημονιακά χρόνια: πληθωρισμός που ροκανίζει τα εισοδήματα, δημοσιονομικά περιθώρια που στενεύουν, κοινωνική δυσφορία που συσσωρεύεται. Η κυβέρνηση καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε εξωτερικές πιέσεις και εσωτερικές αντοχές, την ώρα που η κοινωνία δείχνει να μην αντέχει άλλη λιτότητα ή ανασφάλεια.

Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει πολιτικό. Θα πας στον πόλεμο, κ. πρωθυπουργέ; Και με ποια εντολή; Η χώρα δεν έχει ερωτηθεί, δεν έχει προετοιμαστεί, δεν έχει θωρακιστεί. Οι σύμμαχοι πιέζουν, οι αγορές παρατηρούν, οι πολίτες ανησυχούν. Η επιλογή δεν είναι απλή: μια εμπλοκή σε σύρραξη — είτε στρατιωτική είτε οικονομική — θα απαιτούσε εθνική συνεννόηση, σαφή στρατηγική και κοινωνική συναίνεση. Τίποτα από τα τρία δεν φαίνεται να υπάρχει. Αντ’ αυτού, η επικοινωνιακή διαχείριση κυριαρχεί επί της ουσίας, και η λήψη αποφάσεων μοιάζει να ακολουθεί τις εξελίξεις αντί να τις καθορίζει.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η γεωπολιτική ένταση στην περιοχή αυξάνεται, με την Ελλάδα να βρίσκεται σε κομβικό σημείο χωρίς ξεκάθαρο εθνικό σχέδιο.
• Η οικονομία παρουσιάζει ευπάθειες που περιορίζουν τα περιθώρια για παρατεταμένη κρίση ή πολεμική οικονομία.
• Η κοινωνία δεν έχει ενημερωθεί ουσιαστικά ούτε έχει κληθεί να τοποθετηθεί για ενδεχόμενες κρίσιμες αποφάσεις.

Γιατί έχει σημασία: Διότι το ερώτημα δεν αφορά μόνο τον πρωθυπουργό. Αφορά κάθε πολίτη που θα κληθεί να πληρώσει το κόστος — οικονομικό, κοινωνικό, ηθικό — μιας σύρραξης που δεν επέλεξε. Η ιστορία έχει δείξει ότι οι χώρες που σύρονται σε πολέμους χωρίς σαφή στρατηγική και χωρίς εσωτερική συνοχή πληρώνουν το τίμημα για δεκαετίες. Το 2010, το 2012 και το 2015 ήταν σοκ. Αυτό που έρχεται μπορεί να είναι κάτι πολύ χειρότερο — και κανείς δεν φαίνεται έτοιμος να το αποτρέψει.