Συνέδριο του «Β» – Το στεγαστικό, οι «Νταντάδες της γειτονιάς» και τα παιδιά που μεγαλώνουν στην Αθήνα

Lead: Στο επίκεντρο της δεύτερης ημέρας του συνεδρίου του «Βήματος» βρέθηκαν ζητήματα που αγγίζουν την καθημερινότητα χιλιάδων νοικοκυριών: η στεγαστική κρίση, οι δομές φύλαξης βρεφών και η ανατροφή των παιδιών στο αστικό περιβάλλον. Η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, η πρώην Υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης και η σκηνοθέτις Αικατερίνη Παπαγεωργίου διασταύρωσαν τις απόψεις τους, αναδεικνύοντας έναν διάλογο που ξεπερνά τα στενά όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Η συζήτηση για το στεγαστικό δεν περιορίστηκε στο κόστος του ενοικίου, αλλά επεκτάθηκε στη σχέση του με τη δημογραφική πολιτική. Όταν μια νέα οικογένεια αδυνατεί να εξασφαλίσει σταθερή στέγη, η απόφαση για απόκτηση παιδιού αναβάλλεται ή ματαιώνεται. Σε αυτό το πλαίσιο, το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς» παρουσιάστηκε ως εργαλείο στήριξης, με την κ. Μιχαηλίδου να υπογραμμίζει τη σημασία της πρόσβασης σε προσιτές υπηρεσίες φύλαξης. Η κ. Αχτσιόγλου, από την πλευρά της, έθεσε το ερώτημα της βιωσιμότητας τέτοιων δομών όταν δεν συνοδεύονται από γενναία χρηματοδότηση και θεσμικές εγγυήσεις. Ο κ. Χωμενίδης προσέφερε την οπτική του παρατηρητή της πόλης: τα παιδιά που μεγαλώνουν στην Αθήνα βιώνουν μια πόλη που συρρικνώνεται ως χώρος παιχνιδιού, με λιγότερους ελεύθερους χώρους και περισσότερη κυκλοφοριακή πίεση. Η κ. Παπαγεωργίου μετέφερε την εμπειρία της από τον χώρο του πολιτισμού, σημειώνοντας ότι η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως καταφύγιο και μέσο έκφρασης για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε συνθήκες αποξένωσης.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η στεγαστική επισφάλεια συνδέεται άμεσα με τη δημογραφική συρρίκνωση, καθώς επηρεάζει τις αποφάσεις των νέων ζευγαριών για τεκνοποίηση.
• Το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς» στοχεύει στη στήριξη των εργαζόμενων γονέων, αλλά η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται από τη χρηματοδότηση και την κάλυψη αναγκών σε τοπικό επίπεδο.
• Η ανατροφή των παιδιών στην Αθήνα επηρεάζεται από την έλλειψη ελεύθερων χώρων, την κυκλοφοριακή συμφόρηση και τις περιορισμένες πολιτιστικές υποδομές γειτονιάς.

Γιατί έχει σημασία: Η συζήτηση αυτή δεν αφορά μόνο επιμέρους πολιτικές, αλλά το μοντέλο ανάπτυξης της πόλης και της κοινωνίας. Αν η Αθήνα δεν καταστεί φιλική για τις οικογένειες, το κόστος θα είναι μακροπρόθεσμο: λιγότερα παιδιά, γηράσκων πληθυσμός και απώλεια κοινωνικού ιστού. Οι προτάσεις που ακούστηκαν στο συνέδριο μπορεί να διαφέρουν ως προς την προσέγγιση, συγκλίνουν όμως σε ένα συμπέρασμα: η στήριξη της οικογένειας απαιτεί συνέργεια στεγαστικής, κοινωνικής και πολιτιστικής πολιτικής, με μέτρα που θα αντέχουν στον χρόνο.