Πρωταγωνιστεί η Ελλάδα στη μάχη για ρεαλιστική απανθρακοποίηση | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Σε μια εποχή που η παγκόσμια ναυτιλιακή βιομηχανία καλείται να μειώσει δραστικά το ανθρακικό της αποτύπωμα, η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή μιας δύσκολης ισορροπίας: να πρωτοστατήσει στη μετάβαση προς καθαρότερες μορφές ενέργειας, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ανταγωνιστικότητα του στόλου της. Όπως επισημαίνει ρεπορτάζ της εφημερίδας «Τα Νέα», η ελληνική ναυτιλία επιμένει ότι η μετάβαση δεν μπορεί να στηριχθεί σε καύσιμα που δεν υπάρχουν σε επαρκείς ποσότητες ή διατίθενται σε υπερβολικά υψηλές τιμές.

Η θέση αυτή δεν αποτελεί άρνηση της κλιματικής πρόκλησης, αλλά υπενθύμιση μιας σκληρής πραγματικότητας: η πράσινη μετάβαση στη ναυτιλία απαιτεί υποδομές, τεχνολογία και εφοδιαστική αλυσίδα που σήμερα είτε απουσιάζουν είτε βρίσκονται σε εμβρυϊκό στάδιο. Τα εναλλακτικά καύσιμα, όπως η μεθανόλη, η αμμωνία και το υδρογόνο, παραμένουν ακριβά και δυσεύρετα, ενώ η παραγωγή τους σε κλίμακα ικανή να τροφοδοτήσει τον παγκόσμιο στόλο απέχει ακόμη χρόνια. Την ίδια στιγμή, οι ρυθμιστικές πιέσεις από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό και την Ευρωπαϊκή Ένωση εντείνονται, δημιουργώντας ένα τοπίο ασυμμετρίας ανάμεσα στις φιλόδοξες δεσμεύσεις και στα διαθέσιμα μέσα υλοποίησής τους.

Η Ελλάδα, ως η μεγαλύτερη πλοιοκτήτρια χώρα παγκοσμίως, έχει κάθε λόγο να διεκδικήσει ρεαλιστικούς όρους στη συζήτηση. Ο ελληνικός στόλος μεταφέρει περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου, γεγονός που σημαίνει ότι οποιαδήποτε επιβάρυνση στα καύσιμα μεταφράζεται άμεσα σε αυξημένο κόστος για το διεθνές εμπόριο και, τελικά, για τον καταναλωτή. Οι Έλληνες εφοπλιστές ζητούν σταθερό και προβλέψιμο πλαίσιο, επενδύσεις σε πράσινες υποδομές και τεχνολογική ουδετερότητα, ώστε να μην εγκλωβιστούν σε λύσεις που αύριο μπορεί να αποδειχθούν αδιέξοδες.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η ελληνική ναυτιλία ελέγχει περίπου το 20% του παγκόσμιου στόλου, γεγονός που της δίνει ισχυρή διαπραγματευτική θέση στις διεθνείς ρυθμίσεις για την απανθρακοποίηση.
• Τα εναλλακτικά καύσιμα παραμένουν σε περιορισμένη διάθεση και υψηλό κόστος, με τις υποδομές ανεφοδιασμού να μην επαρκούν για μαζική χρήση.
• Η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός πιέζουν για ταχύτερη μείωση εκπομπών, χωρίς ωστόσο να έχει εξασφαλιστεί η απαραίτητη τεχνολογική και εφοδιαστική ωριμότητα.

Γιατί έχει σημασία: Η στάση της Ελλάδας δεν αφορά μόνο τους εφοπλιστές. Αγγίζει την ίδια τη βιωσιμότητα του παγκόσμιου εμπορίου και την τιμή των αγαθών στα ράφια. Αν η μετάβαση γίνει με όρους που δεν λαμβάνουν υπόψη την πραγματική διαθεσιμότητα καυσίμων και τις οικονομικές επιπτώσεις, ο κίνδυνος είναι να πληρώσουν ακριβά οι καταναλωτές και να χαθούν επενδύσεις. Η ελληνική πρόταση για ρεαλισμό δεν είναι οπισθοδρόμηση, αλλά προϋπόθεση για μια απανθρακοποίηση που θα αντέξει στον χρόνο.