Deutschland uber alles | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Η άνοδος της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) στις περιφερειακές εκλογές έχει προκαλέσει κύμα ανησυχίας στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, με πολλούς να μιλούν για «πολιτικό σεισμό» και να ζητούν την παραίτηση του Φρίντριχ Μερτς. Ωστόσο, η υστερία που καλλιεργείται γύρω από το εκλογικό αποτέλεσμα χρειάζεται ψυχραιμία και σοβαρή ανάλυση, μακριά από εύκολα συμπεράσματα και ηθικούς πανικούς.

Το AfD δεν είναι ένα κόμμα που εμφανίστηκε ξαφνικά στο γερμανικό πολιτικό σκηνικό. Εδώ και μια δεκαετία κερδίζει σταθερά έδαφος, τροφοδοτούμενο από τη δυσαρέσκεια για τη μεταναστευτική πολιτική, την οικονομική ανασφάλεια και την αποξένωση των πολιτών από τα παραδοσιακά κόμματα. Το να αποδίδεται η εκλογική του επιτυχία αποκλειστικά σε «ακροδεξιό κύμα» ή σε υποτιθέμενη αποτυχία του Μερτς αγνοεί τις βαθύτερες αιτίες. Ο Μερτς, ως ηγέτης της Χριστιανικής Ένωσης (CDU/CSU), δεν κυβερνά καν σε ομοσπονδιακό επίπεδο αυτή τη στιγμή· το αίτημα παραίτησής του μοιάζει περισσότερο με πολιτική αντιπαράθεση παρά με ουσιαστική ανάλυση ευθύνης. Επιπλέον, η ρητορική περί «μεγάλης αγωνίας» για μια ενδεχόμενη νίκη της ακροδεξιάς παραβλέπει το γεγονός ότι σε πολλές περιφέρειες το AfD δεν κυβερνά, αλλά λειτουργεί ως αντιπολίτευση ή ως πιεστικός μοχλός στα τοπικά κοινοβούλια. Το χειρότερο που έχει πει το AfD, όπως σημειώνει το απόσπασμα, συχνά επαναλαμβάνεται αποσπασματικά, χωρίς να εξετάζεται αν οι θέσεις του διαφέρουν ουσιαστικά από εκείνες άλλων κομμάτων σε ζητήματα όπως η μεταναστευτική πολιτική ή η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η δαιμονοποίηση ενός κόμματος δεν το εξαφανίζει· αντίθετα, συχνά το ενισχύει, παρουσιάζοντάς το ως θύμα του κατεστημένου.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Το AfD έχει σταθερή εκλογική βάση από το 2013, με αιχμή τη δυσαρέσκεια για τη μεταναστευτική πολιτική και την οικονομική στασιμότητα.
• Ο Φρίντριχ Μερτς δεν είναι καγκελάριος ούτε επικεφαλής κυβέρνησης· η κριτική εναντίον του για τα αποτελέσματα του AfD είναι πολιτικά στοχευμένη.
• Η «αγωνία» για την ακροδεξιά στη Γερμανία συχνά αποσιωπά το γεγονός ότι τα παραδοσιακά κόμματα υιοθετούν παρόμοιες θέσεις, νομιμοποιώντας έτσι μέρος της ατζέντας του AfD.

Γιατί έχει σημασία: Η περίπτωση της Γερμανίας δεν είναι μοναδική. Σε όλη την Ευρώπη, η άνοδος εθνικιστικών και αντισυστημικών κομμάτων αντικατοπτρίζει μια βαθύτερη κρίση εκπροσώπησης. Η εμμονή με το «τέρας» του AfD αποτρέπει τη συζήτηση για τις πραγματικές αιτίες της δυσαρέσκειας των ψηφοφόρων. Αντί να ζητούνται παραιτήσεις και να καλλιεργείται πανικός, χρειάζεται σοβαρός δημόσιος διάλογος για τη μετανάστευση, την οικονομία και τη δημοκρατική λογοδοσία. Διαφορετικά, η ίδια η υστερία θα συνεχίσει να τροφοδοτεί το φαινόμενο που υποτίθεται ότι καταπολεμά.