Ο Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον Γενικό Διευθυντή της UNESCO: Στο επίκεντρο η ελληνική γλώσσα, ο Όλυμπος και τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Lead: Σε μια συνάντηση που αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης υποδέχθηκε τον Γενικό Διευθυντή της UNESCO, θέτοντας στο τραπέζι τρία ζητήματα που ξεπερνούν τα στενά όρια της πολιτιστικής διπλωματίας: την προώθηση της ελληνικής γλώσσας, την ανάδειξη του Ολύμπου και τη διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Η συνάντηση δεν ήταν απλή εθιμοτυπία, αλλά κίνηση τακτικής σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου ο πολιτισμός λειτουργεί ως εργαλείο ήπιας ισχύος.

Η Ελλάδα αριθμεί πλέον 21 εγγεγραμμένα αγαθά στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, ενώ έχει ισχυρή θεσμική παρουσία στον Οργανισμό με συμμετοχή σε σημαντικά όργανα. Αυτή η θέση δεν είναι διακοσμητική. Παρέχει τη δυνατότητα να εισαχθούν στην ατζέντα ζητήματα που άπτονται εθνικών προτεραιοτήτων, όπως η αναγνώριση της ελληνικής γλώσσας ως στοιχείου άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Πρόκειται για μια στρατηγική που ενισχύει την πολιτιστική παρουσία της χώρας και δημιουργεί συμμαχίες εντός της UNESCO.

Ο Όλυμπος, ως υποψήφιο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, εντάσσεται στην ίδια λογική. Η ένταξή του θα σηματοδοτούσε την αναγνώριση όχι μόνο της φυσικής του αξίας, αλλά και της πολιτισμικής του διάστασης, συνδέοντας τη μυθολογία με τη σύγχρονη ταυτότητα. Παράλληλα, το ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα παραμένει ανοιχτό, με την ελληνική πλευρά να επιδιώκει τη διεθνή νομιμοποίηση του αιτήματος επιστροφής τους μέσα από θεσμικά κανάλια, όπως οι επιτροπές της UNESCO.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η Ελλάδα διαθέτει 21 εγγεγραμμένα μνημεία στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, γεγονός που της εξασφαλίζει θεσμικό βάρος στις αποφάσεις της UNESCO.
• Η προώθηση της ελληνικής γλώσσας ως άυλης κληρονομιάς αποτελεί στρατηγικό στόχο που ενισχύει τη διεθνή πολιτιστική επιρροή της χώρας.
• Το αίτημα για τα Γλυπτά του Παρθενώνα επαναφέρεται μέσω διεθνών οργανισμών, με στόχο τη δημιουργία πλαισίου πίεσης προς τη βρετανική πλευρά.

Γιατί έχει σημασία: Η συνάντηση αυτή δεν αφορά μόνο πολιτιστικά ζητήματα. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που επιχειρεί να μετατρέψει τον πολιτισμό σε εργαλείο διπλωματίας και εθνικής ισχύος. Σε μια εποχή όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες μεταβάλλονται, η Ελλάδα επιδιώκει να αξιοποιήσει την πολιτιστική της κληρονομιά ως σταθερό πλεονέκτημα, διεκδικώντας ρόλο όχι μόνο ως φύλακας του παρελθόντος, αλλά και ως διαμορφωτής του μέλλοντος. Η έκβαση αυτών των προσπαθειών θα κρίνει εν μέρει τη θέση της χώρας στο διεθνές στερέωμα.