Η Ελλάδα που δουλεύει περισσότερο και της μένει λιγότερη ζωή | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Στην Ελλάδα του 2024, οι εργαζόμενοι καταγράφουν μερικές από τις μεγαλύτερες εβδομαδιαίες ώρες εργασίας στην Ευρώπη, την ώρα που το διαθέσιμο εισόδημα και ο ελεύθερος χρόνος συρρικνώνονται. Η αντίφαση ανάμεσα στην υπερεργασία και τη χαμηλή ποιότητα ζωής δεν είναι πια απλή παρατήρηση — είναι δομικό χαρακτηριστικό της ελληνικής αγοράς εργασίας.

Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά στις πρώτες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μέσες εβδομαδιαίες ώρες εργασίας, ξεπερνώντας κατά πολύ τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Την ίδια στιγμή, ο κατώτατος μισθός παραμένει από τους χαμηλότερους της Ένωσης, ενώ το κόστος στέγασης, ενέργειας και τροφίμων έχει αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Το αποτέλεσμα είναι ένα παράδοξο: περισσότερες ώρες στη δουλειά δεν μεταφράζονται σε καλύτερη ζωή, αλλά σε μεγαλύτερη εξάντληση.

Η υπερεργασία στην Ελλάδα δεν προκύπτει μόνο από πολιτισμικές αντιλήψεις ή την ανάγκη για υπερωρίες. Συνδέεται άμεσα με τη διάρθρωση της οικονομίας, όπου κυριαρχούν μικρές επιχειρήσεις, η αυτοαπασχόληση και οι οικογενειακές επιχειρήσεις, συχνά χωρίς σαφή όρια ωραρίου. Παράλληλα, οι μετακινήσεις σε αστικά κέντρα όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη καταναλώνουν επιπλέον χρόνο, μειώνοντας περαιτέρω τον διαθέσιμο χρόνο για ξεκούραση, οικογένεια και κοινωνική ζωή.

Οι επιπτώσεις είναι μετρήσιμες. Η επαγγελματική εξουθένωση, τα προβλήματα ψυχικής υγείας και οι χρόνιες παθήσεις που σχετίζονται με το στρες αυξάνονται. Ταυτόχρονα, το δημογραφικό πρόβλημα εντείνεται, καθώς οι νέοι διστάζουν να κάνουν οικογένεια όταν ο χρόνος και οι πόροι είναι περιορισμένοι. Η παραγωγικότητα, αντί να βελτιώνεται με την υπερεργασία, συχνά υπονομεύεται από την κόπωση και την έλλειψη κινήτρων.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η Ελλάδα κατατάσσεται σταθερά στις χώρες της ΕΕ με τις περισσότερες ώρες εργασίας ανά εβδομάδα, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat.
• Ο κατώτατος μισθός παραμένει χαμηλός σε σχέση με το κόστος ζωής, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να χρειάζονται υπερωρίες ή δεύτερη εργασία για να ανταπεξέλθουν.
• Ο χρόνος μετακίνησης στα μεγάλα αστικά κέντρα προστίθεται στις ώρες εργασίας, μειώνοντας δραστικά τον προσωπικό χρόνο.

Γιατί έχει σημασία: Το μοντέλο της υπερεργασίας χωρίς ανταποδοτικότητα δεν είναι βιώσιμο. Όταν η ζωή έξω από τη δουλειά συρρικνώνεται, δεν χάνει μόνο ο εργαζόμενος — χάνει η κοινωνία, η οικονομία και η επόμενη γενιά. Η συζήτηση για την παραγωγικότητα και την αξιοπρεπή εργασία δεν μπορεί να αγνοεί το πιο απλό ερώτημα: πόση ζωή μένει πραγματικά μετά τη δουλειά;