Αν κάθε τουρίστας άφηνε 100 ευρώ παραπάνω ο τζίρος του εμπορίου θα αυξανόταν κατά 4 δισ. ευρώ

Lead: Μια αποκάλυψη που αλλάζει τα δεδομένα για την ελληνική οικονομία έρχεται στο φως: αν κάθε ένας από τους περίπου 40 εκατομμύρια τουρίστες που επισκέπτονται ετησίως τη χώρα δαπανούσε κατά μέσο όρο 100 ευρώ επιπλέον, ο τζίρος του ελληνικού εμπορίου θα ενισχυόταν με επιπλέον 4 δισεκατομμύρια ευρώ. Το νούμερο αυτό, που παρουσιάστηκε σε πρόσφατη ανάλυση για τη σχέση τουρισμού και αγοράς, αναδεικνύει το τεράστιο, αναξιοποίητο δυναμικό που κρύβεται στην αύξηση της κατά κεφαλήν δαπάνης, αντί της απλής αύξησης των αφίξεων.

Η συζήτηση για την αυξημένη αλληλεπίδραση του τουρισμού με το εμπόριο έρχεται σε μια κρίσιμη συγκυρία, όπου ο κλάδος του λιανεμπορίου αναζητά νέες πηγές ανάπτυξης. Το ζητούμενο δεν είναι πλέον μόνο ο αριθμός των επισκεπτών, αλλά η ποιότητα της δαπάνης τους. Η ανάλυση δείχνει ότι ενώ η Ελλάδα προσελκύει εκατομμύρια επισκέπτες, η μέση δαπάνη ανά τουρίστα παραμένει σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με ανταγωνιστικούς προορισμούς της Μεσογείου. Ο κλάδος του εμπορίου, από τα καταστήματα λιανικής στα νησιά μέχρι τα μεγάλα αστικά κέντρα, καλείται να μετατρέψει την τουριστική κίνηση σε ουσιαστική προστιθέμενη αξία, επενδύοντας στην ποιοτική εξυπηρέτηση, τα τοπικά προϊόντα και τις αυθεντικές εμπειρίες αγορών. Η διαφορά των 100 ευρώ ανά άτομο δεν είναι ένα αυθαίρετο νούμερο· αντιπροσωπεύει το κενό μεταξύ του μέσου όρου δαπάνης και του τι θα μπορούσε να επιτευχθεί με στοχευμένες πολιτικές, όπως η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, η ανάδειξη του γαστρονομικού αποθέματος και η σύνδεση των προορισμών με τα τοπικά εμπορικά οικοσυστήματα.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η αύξηση της κατά κεφαλήν δαπάνης κατά 100 ευρώ μπορεί να αποφέρει 4 δισ. ευρώ επιπλέον τζίρο, χωρίς να χρειαστεί να αυξηθεί ο αριθμός των αφίξεων, προστατεύοντας έτσι και τους τουριστικούς προορισμούς από τον υπερτουρισμό.
• Το κλειδί για την επίτευξη αυτού του στόχου βρίσκεται στην επιμήκυνση της σεζόν και στην ενίσχυση των εναλλακτικών μορφών τουρισμού (πολιτιστικός, θρησκευτικός, city break), που παραδοσιακά αφήνουν μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους στο εμπόριο.
• Η συνεργασία μεταξύ των τοπικών εμπορικών συλλόγων, των ξενοδόχων και των φορέων του κράτους είναι μονόδρομος για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου τουριστικού προϊόντος, όπου η αγορά θα λειτουργεί ως πόλος έλξης και όχι ως απλή συνέπεια της διαμονής.

Γιατί έχει σημασία: Σε μια περίοδο όπου ο πληθωρισμός και το αυξημένο κόστος ζωής πιέζουν τα νοικοκυριά, η ενίσχυση του εμπορικού τζίρου μέσω του τουρισμού αποτελεί μοχλό ανάπτυξης για χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Δεν είναι απλώς ένα θεωρητικό σενάριο· είναι ένας ρεαλιστικός οδικός χάρτης που μπορεί να στηρίξει θέσεις εργασίας, να αναζωογονήσει τα ιστορικά κέντρα των πόλεων και να προσφέρει ανάσα στην ελληνική περιφέρεια. Αν η χώρα αξιοποιήσει αυτή την ευκαιρία, δεν θα κερδίσει μόνο σε τζίρο, αλλά θα οικοδομήσει ένα πιο βιώσιμο, ποιοτικό και ανθεκτικό τουριστικό μοντέλο για το μέλλον.