Η Καρυστιανού ανακάλυψε... «κρυφή διπλωματία» στο δείπνο Γεωργιάδη και άλλων βουλευτών με ισραηλινούς δημοσιογράφους στην Αθηναϊκή Λέσχη

Lead: Μια φωτογραφία από δείπνο στην Αθηναϊκή Λέσχη, με καλεσμένους Ισραηλινούς δημοσιογράφους και Έλληνες βουλευτές, αρκεί για να ανάψει ξανά τη συζήτηση περί «κρυφής διπλωματίας» και διαφάνειας στη δημόσια σφαίρα. Η πρόεδρος της «Ελπίδας», Μαρία Καρυστιανού, έσπευσε να θέσει το ερώτημα που πολλοί αποφεύγουν: ποιος συναντά ποιον, με ποια ατζέντα και με ποια θεσμική κάλυψη;

Το δείπνο, στο οποίο σύμφωνα με δημοσιεύματα συμμετείχαν ο Άδωνις Γεωργιάδης και άλλοι βουλευτές, παρουσιάζεται ως ανεπίσημη συνάντηση γνωριμίας με ξένους δημοσιογράφους. Ωστόσο, η επιλογή του χώρου, ο χαρακτήρας της συνάντησης και η απουσία δημόσιας ενημέρωσης τροφοδοτούν εύλογα ερωτήματα. Σε μια εποχή όπου η εξωτερική πολιτική διασταυρώνεται διαρκώς με την επικοινωνιακή διαχείριση, οι ανεπίσημες επαφές δεν είναι απαραίτητα ύποπτες — γίνονται όμως προβληματικές όταν μένουν στο σκοτάδι. Η κυβέρνηση οφείλει να διευκρινίσει αν επρόκειτο για ιδιωτική πρωτοβουλία ή για συντονισμένη κίνηση με θεσμικό υπόβαθρο. Η απάντηση δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια· καθορίζει αν μιλάμε για κοινωνική διπλωματία ή για παράκαμψη των επίσημων διαύλων.

Η Καρυστιανού επιμένει ότι «η διαφάνεια δεν είναι ακροαριστερή εμμονή» και ότι «δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο, είναι υποχρέωση της Δημοκρατίας». Η διατύπωση είναι στοχευμένη: απαντά εκ των προτέρων σε όσους θα επιχειρήσουν να ερμηνεύσουν το αίτημα λογοδοσίας ως πολιτική σκοπιμότητα. Το ζήτημα, άλλωστε, δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη συνάντηση. Αγγίζει τον τρόπο με τον οποίο η εξουσία διαχειρίζεται την πληροφορία, τις επαφές της και την εικόνα της προς τα έξω. Όταν υπουργοί και βουλευτές συνομιλούν με ξένα μέσα ενημέρωσης, το κοινό δικαιούται να γνωρίζει το πλαίσιο, χωρίς να απαιτείται αποκάλυψη ευαίσθητων διαπραγματευτικών λεπτομερειών.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην Αθηναϊκή Λέσχη, σε χαλαρό και ανεπίσημο περιβάλλον, σύμφωνα με το δημοσίευμα του «Πρώτου Θέματος».
• Συμμετείχαν βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας και Ισραηλινοί δημοσιογράφοι, χωρίς —μέχρι στιγμής— επίσημη ενημέρωση για την ατζέντα.
• Η Καρυστιανού ζητά διαφάνεια, συνδέοντας το περιστατικό με ευρύτερο ζήτημα θεσμικής λογοδοσίας και όχι με κομματική αντιπαράθεση.

Γιατί έχει σημασία: Η υπόθεση δεν κρίνεται από το αν ένα δείπνο είναι νόμιμο, αλλά από το αν η δημόσια σφαίρα λειτουργεί με κανόνες ορατότητας. Σε περιόδους έντονων γεωπολιτικών αναταράξεων, η εμπιστοσύνη των πολιτών χτίζεται με πράξεις διαφάνειας, όχι με αποσπασματικές διαψεύσεις. Το ερώτημα της Καρυστιανού, ανεξαρτήτως προθέσεων, θέτει τον πήχη: η εξωτερική πολιτική μπορεί να έχει διακριτικότητα, αλλά η Δημοκρατία δεν μπορεί να έχει σκιές.