Αρθρο του Παντελή Κάπρου στην «Κ»: Το χαμένο μισό της πράσινης μετάβασης | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Η ενεργειακή μετάβαση έχει ταυτιστεί σχεδόν αποκλειστικά με την εικόνα των φωτοβολταϊκών πάρκων και των ανεμογεννητριών. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Παντελής Κάπρος σε άρθρο του στην «Καθημερινή», αυτή η εικόνα καλύπτει μόνο το μισό της ιστορίας. Η απανθρακοποίηση της οικονομίας δεν μπορεί να σταθεί μόνο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), αλλά απαιτεί έναν δεύτερο, εξίσου κρίσιμο πυλώνα που συστηματικά υποτιμάται στη δημόσια συζήτηση.

Ο δεύτερος αυτός πυλώνας αφορά τη ριζική αναδιοργάνωση της κατανάλωσης ενέργειας, την ενεργειακή αποδοτικότητα, την ηλεκτροδότηση των μεταφορών και της βιομηχανίας, καθώς και την ανάπτυξη υποδομών αποθήκευσης και δικτύων. Χωρίς αυτά, η μαζική παραγωγή «πράσινης» ενέργειας κινδυνεύει να μείνει αναξιοποίητη ή να μην επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών σε ώρες αιχμής. Η μετάβαση, δηλαδή, δεν είναι μόνο ζήτημα παραγωγής καθαρής ενέργειας, αλλά και ζήτημα διαχείρισης, ευελιξίας και αλλαγής συμπεριφοράς σε επίπεδο νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Το «χαμένο μισό» περιλαμβάνει επίσης το κόστος και την κοινωνική δικαιοσύνη: ποιος πληρώνει για τα δίκτυα, ποιος ωφελείται από τις επιδοτήσεις και πώς αποφεύγεται η ενεργειακή φτώχεια. Χωρίς μια συνολική στρατηγική που ενσωματώνει και τους δύο πυλώνες, η πράσινη μετάβαση κινδυνεύει να παραμείνει ημιτελής και ευάλωτη σε κρίσεις.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η απανθρακοποίηση απαιτεί ταυτόχρονη ανάπτυξη ΑΠΕ και υποδομών αποθήκευσης, δικτύων και ενεργειακής αποδοτικότητας.
• Η ηλεκτροδότηση μεταφορών, θέρμανσης και βιομηχανίας αποτελεί κρίσιμο κομμάτι της μετάβασης που συχνά παραβλέπεται.
• Η κοινωνική διάσταση, όπως το κόστος για τους καταναλωτές και η ενεργειακή φτώχεια, καθορίζει την πολιτική βιωσιμότητα του εγχειρήματος.

Γιατί έχει σημασία: Η μονομερής έμφαση στις ΑΠΕ δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι η μετάβαση είναι απλώς θέμα εγκατάστασης πάνελ και ανεμογεννητριών. Στην πραγματικότητα, χωρίς τον δεύτερο πυλώνα, η πράσινη μετάβαση θα παραμείνει ακριβή, αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη. Η Ελλάδα, όπως και η Ευρώπη, οφείλει να επενδύσει εξίσου στη ζήτηση όσο και στην προσφορά ενέργειας, αν θέλει να πετύχει τους κλιματικούς της στόχους χωρίς να θυσιάσει την ανταγωνιστικότητα και την κοινωνική συνοχή.