Η μπαγκέτα του Μαξίμου | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Η υπερβολική, σχεδόν κινηματογραφική κάλυψη της αποφυλάκισης του Ηλία Κασιδιάρη από τα τηλεοπτικά κανάλια δεν αποτελεί απλώς δημοσιογραφική υπερβολή. Αποτελεί πολιτικό γεγονός με τη δική του ατζέντα, που αποκαλύπτει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο η ελληνική τηλεόραση κατασκευάζει την επικαιρότητα και, ταυτόχρονα, αποκρύπτει ό,τι δεν εξυπηρετεί τη θεαματοποίησή της.

Η διακοπή του προγράμματος για μια εξέλιξη που ήταν, σε νομικό επίπεδο, προβλέψιμη, εντάσσεται σε μια σταθερή πρακτική: την μετατροπή της ακροδεξιάς σε τηλεοπτικό προϊόν. Ο Κασιδιάρης δεν προβάλλεται επειδή τα γεγονότα το επιβάλλουν, αλλά επειδή η παρουσία του εγγυάται τηλεθέαση. Το ερώτημα δεν είναι αν η είδηση έπρεπε να μεταδοθεί, αλλά γιατί μεταδόθηκε με όρους «συγκλονιστικού γεγονότος», με έκτακτες εκπομπές, ζωντανές συνδέσεις και πάνελ που αναλώθηκαν σε εικασίες για τις επόμενες κινήσεις του. Η απάντηση βρίσκεται στη λογική του infotainment: η ακροδεξιά πουλάει, αρκεί να παρουσιάζεται ως φαινόμενο και όχι ως πολιτικό πρόβλημα. Παράλληλα, η ίδια υπερέκθεση λειτουργεί ως άλλοθι για την υποβάθμιση θεμάτων που αφορούν εκατομμύρια πολίτες, από την ακρίβεια μέχρι τη λειτουργία των θεσμών. Όταν το βλέμμα στρέφεται διαρκώς στο θέαμα, η ουσία της πολιτικής ζωής μένει στο σκοτάδι. Η «μπαγκέτα» του Μαξίμου δεν κρατείται μόνο από τους δημοσιογράφους που σπεύδουν να καλύψουν το «τεράστιο γεγονός»· κρατείται και από εκείνους που επιλέγουν τι θα φωτιστεί και τι θα αγνοηθεί.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η αποφυλάκιση Κασιδιάρη καλύφθηκε με έκτακτες διακοπές προγράμματος, παρότι επρόκειτο για μια εξέλιξη που μπορούσε να προβλεφθεί βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας.
• Η υπερέκθεση της ακροδεξιάς ως τηλεοπτικού θεάματος δεν είναι ουδέτερη: νομιμοποιεί την παρουσία της στον δημόσιο λόγο και της προσδίδει πολιτική βαρύτητα.
• Την ίδια ώρα, ζητήματα όπως η ακρίβεια, η στέγαση και η λειτουργία των θεσμών υποβαθμίζονται ή εξαφανίζονται από την επικαιρότητα.

Γιατί έχει σημασία: Η δημοσιογραφία δεν είναι αθώα όταν επιλέγει τι θα προβάλει και με ποιο τρόπο. Όταν η ακροδεξιά αντιμετωπίζεται ως θέαμα και όχι ως πολιτικό φαινόμενο προς ανάλυση, το κέρδος είναι τηλεοπτικό και το κόστος δημοκρατικό. Η «μπαγκέτα» του Μαξίμου δεν κρατείται από έναν άνθρωπο· κρατείται από ένα σύστημα που έχει μάθει να πουλάει τον κίνδυνο αντί να τον εξηγεί.