«Έδεσαν» τα καΐκια τους οι ψαράδες: Κραυγή αγωνίας από τις ιχθυόσκαλες | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Την ώρα που οι τιμές των καυσίμων και των εφοδίων απογειώνονται, οι Έλληνες αλιείς προχωρούν σε μια πρωτοφανή κίνηση: «δένουν» τα καΐκια τους στα λιμάνια και τις ιχθυόσκαλες της χώρας, προειδοποιώντας πως αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα στήριξης, η επόμενη τριετία θα βρει την ελληνική αγορά χωρίς φρέσκο εγχώριο ψάρι. Η κραυγή αγωνίας από τις ιχθυόσκαλες δεν αφορά μόνο τον κλάδο, αλλά ολόκληρη την αλυσίδα τροφίμων και τις παράκτιες κοινότητες.

Η απόφαση των αλιέων να παραμείνουν ελλιμενισμένοι δεν είναι μια ακόμη συνδικαλιστική κινητοποίηση. Είναι η κορύφωση ενός προβλήματος που επιδεινώνεται εδώ και χρόνια: το λειτουργικό κόστος της αλιείας έχει αυξηθεί δυσανάλογα σε σχέση με τα έσοδα, τα καύσιμα αντιπροσωπεύουν πλέον ποσοστό που ξεπερνά το μισό του κόστους ενός ταξιδιού, ενώ οι εισαγωγές φθηνότερου ψαριού από τρίτες χώρες πιέζουν προς τα κάτω τις τιμές παραγωγού. Την ίδια στιγμή, τα ευρωπαϊκά προγράμματα στήριξης εμφανίζονται αποσπασματικά και γραφειοκρατικά, αφήνοντας τους μικρούς και μεσαίους αλιείς χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Οι ίδιοι οι επαγγελματίες μιλούν για «τέλεια καταιγίδα»: ακριβότερα καύσιμα, μειωμένα αποθέματα, αυξημένο κόστος συντήρησης σκαφών και ασφάλισης, και αβεβαιότητα για το μέλλον της δουλειάς τους. Το αποτέλεσμα είναι πολλά σκάφη να μένουν δεμένα όχι από επιλογή, αλλά από οικονομική αδυναμία να βγουν στη θάλασσα. Οι ιχθυόσκαλες, που αποτελούν τον κόμβο της εφοδιαστικής αλυσίδας, αρχίζουν να αδειάζουν, με τους εμπόρους να προειδοποιούν για ελλείψεις και ανατιμήσεις το επόμενο διάστημα. Η ανάλυση της αγοράς δείχνει πως αν συνεχιστεί η τάση, η Ελλάδα θα στραφεί αναγκαστικά σε περισσότερες εισαγωγές, υπονομεύοντας την επισιτιστική της αυτονομία και την ποιότητα του προϊόντος που φτάνει στο πιάτο του καταναλωτή. Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό· είναι και κοινωνικό, καθώς οι παράκτιες περιοχές εξαρτώνται άμεσα από την αλιεία για την τοπική τους οικονομία και συνοχή.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Οι αλιείς ζητούν άμεση μείωση της φορολογίας στα καύσιμα, ενίσχυση για την αγορά εφοδίων και ταχύτερη απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων.
• Οι ιχθυόσκαλες καταγράφουν ήδη μειωμένες ποσότητες και οι έμποροι προειδοποιούν για ελλείψεις και ανατιμήσεις σε νωπά αλιεύματα.
• Χωρίς στήριξη, εκτιμάται ότι σε τρία χρόνια η εγχώρια παραγωγή θα έχει συρρικνωθεί δραστικά, αυξάνοντας την εξάρτηση από εισαγόμενα ψάρια.

Γιατί έχει σημασία: Η εικόνα των δεμένων καϊκιών δεν είναι απλώς ένα σύμβολο παραπόνου· είναι προειδοποίηση για την τροφική επάρκεια, την τοπική οικονομία και την πολιτιστική κληρονομιά της ελληνικής αλιείας. Αν η πολιτεία δεν ανταποκριθεί έγκαιρα, το κόστος θα μετακυλιστεί στον καταναλωτή, στις παράκτιες κοινότητες και τελικά στην ίδια τη βιωσιμότητα του κλάδου.