Η «ονομαστική ποινή» και ο Kασιδιάρης | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Η απαγόρευση για τον Κασιδιάρη επεκτείνεται στον χρόνο καταδίκης και όχι έκτισης της ποινής. Με άλλα λόγια δεν μπορεί να είναι υποψήφιος μέχρι το 2034
Lead: Η απόφαση του εκλογοδικείου για τον Ηλία Κασιδιάρη δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη δικαστική εξέλιξη. Εισάγει στην ελληνική έννομη τάξη μια νέα ερμηνεία του χρόνου αποκλεισμού από το εκλογικό σώμα: η απαγόρευση υποψηφιότητας δεν μετράται από την ημερομηνία έκτισης της ποινής, αλλά από την ημερομηνία καταδίκης. Πρόκειται για τη λεγόμενη «ονομαστική ποινή», μια αρχή που, όπως όλα δείχνουν, κλειδώνει τον δρόμο του καταδικασμένου πρώην βουλευτή προς οποιαδήποτε κάλπη έως το 2034.
Η απόφαση αυτή δεν αφορά μόνο ένα πρόσωπο. Αγγίζει τον πυρήνα του τρόπου με τον οποίο το ελληνικό κράτος αντιλαμβάνεται την πολιτική αποκατάσταση και την τιμωρία. Μέχρι σήμερα, η πρακτική ήθελε τον χρόνο στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων να υπολογίζεται με βάση την πραγματική έκτιση της ποινής. Αν κάποιος καταδικαζόταν σε δεκαετή κάθειρξη και αποφυλακιζόταν στα πέντε χρόνια λόγω αναστολής ή αποφυλάκισης υπό όρους, ο χρόνος αποκλεισμού από τα κοινά συρρικνωνόταν ανάλογα. Η νέα ερμηνεία αντιστρέφει αυτή τη λογική: ο χρόνος «τρέχει» από την ημέρα που το δικαστήριο ανακοινώνει την ετυμηγορία, ανεξάρτητα από το αν ο καταδικασμένος βρίσκεται στη φυλακή ή όχι.
Για τον Κασιδιάρη, αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η καταδίκη του για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης λειτουργεί ως «πολιτική ταφόπλακα» για μια δεκαετία και πλέον. Ακόμη κι αν αποφυλακιστεί νωρίτερα, ακόμη κι αν εκτίσει το σύνολο της ποινής του σε κατ’ οίκον περιορισμό, το δικαίωμα του εκλέγεσθαι παραμένει σε αναστολή μέχρι το 2034. Το ερώτημα που ανακύπτει είναι αν αυτή η ερμηνεία αντέχει στον έλεγχο της συνταγματικότητας. Οι συνήγοροι του Κασιδιάρη αναμένεται να προσφύγουν, επικαλούμενοι την αρχή της αναλογικότητας και το τεκμήριο αθωότητας, υποστηρίζοντας ότι η «ονομαστική ποινή» μετατρέπεται σε υπέρμετρη κύρωση.
Τι πρέπει να γνωρίζετε:
- Η απαγόρευση υποψηφιότητας για τον Ηλία Κασιδιάρη εκτείνεται έως το 2034, ανεξάρτητα από τον χρόνο αποφυλάκισής του.
- Η ερμηνεία βασίζεται στην αρχή της «ονομαστικής ποινής»: ο χρόνος αποκλεισμού μετράται από την καταδίκη, όχι από την έκτιση.
- Η απόφαση ενδέχεται να οδηγήσει σε νομική αντιπαράθεση για τη συνταγματικότητα της ερμηνείας, με το επιχείρημα της αναλογικότητας να βρίσκεται στο επίκεντρο.
Γιατί έχει σημασία: Η υπόθεση Κασιδιάρη λειτουργεί ως δοκιμή για τα όρια της ελληνικής δικαιοσύνης απέναντι σε καταδικασμένους πολιτικούς. Αν η «ονομαστική ποινή» παγιωθεί, τότε το μήνυμα είναι σαφές: η κατάργηση των πολιτικών δικαιωμάτων δεν διαπραγματεύεται με εκπτώσεις χρόνου. Αν πέσει, τότε ανοίγει ο δρόμος για επιστροφή προσώπων που η δικαιοσύνη έχει κρίνει ενόχους για σοβαρά εγκλήματα. Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση αυτή δεν αφορά μόνο τον Κασιδιάρη. Αφορά το πόσο αυστηρά ή ελαστικά αντιλαμβάνεται η ελληνική πολιτεία την τιμωρία όσων επιβουλεύονται τη δημοκρατία.
Πηγή: Το Βήμα