Απολογισμός και απολογία | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Σε έναν διπλό ρόλο, άλλοτε ως διαχειριστής της πραγματικότητας και άλλοτε ως υπερασπιστής απέναντι στην κριτική, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να ισορροπήσει ανάμεσα στον απολογισμό της επταετούς διακυβέρνησής του και στην απολογία για τα σημεία όπου το κυβερνητικό αφήγημα συνάντησε τοίχο. Η ομιλία του στη ΔΕΘ δεν ήταν μια απλή ανασκόπηση πεπραγμένων, αλλά ένα κείμενο στρατηγικής διαχείρισης δύο ταχυτήτων: της υπερηφάνειας για τα έργα που θεωρεί κατακτήσεις και της μερικής αναγνώρισης των ελλειμμάτων που βαραίνουν την πολιτική του κληρονομιά.

Το κεντρικό δίλημμα που ανέδειξε ο πρωθυπουργός αφορά την αξιοπιστία της αφήγησης. Από τη μία πλευρά, παρουσίασε στοιχεία για την οικονομική ανάπτυξη, τη μείωση της ανεργίας και την ενίσχυση των επενδύσεων, επιχειρηματολογώντας ότι η χώρα άλλαξε επίπεδο. Από την άλλη, δεν μπόρεσε να αποφύγει την παραδοχή ότι οι πολίτες βιώνουν ακρίβεια, στεγαστική κρίση και υποστελέχωση στο ΕΣΥ. Η αντίφαση αυτή αποτυπώθηκε στη ρητορική του: όταν μιλούσε για το μέλλον, το έκανε με αυτοπεποίθηση τεχνοκράτη· όταν αναφερόταν στο παρόν, η γλώσσα του γινόταν πιο αμυντική, σχεδόν μεταιχμιακή.

Η επιλογή του να διαχωρίσει τα «έργα» από τα «λάθη» δεν ήταν τυχαία. Στόχος ήταν να δημιουργήσει μια αφήγηση όπου η κυβέρνηση δεν αρνείται τα προβλήματα, αλλά τα εντάσσει σε ένα πλαίσιο συνεχούς βελτίωσης. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση κρύβει ένα πολιτικό ρίσκο: όταν ο απολογισμός γίνεται απολογία, η αντιπολίτευση αποκτά έδαφος να μετατρέψει την αυτοκριτική σε παραδοχή αποτυχίας. Η ομιλία του στη Θεσσαλονίκη έδειξε ότι ο πρωθυπουργός γνωρίζει πλέον ότι ο αντίπαλός του δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ ή το ΠΑΣΟΚ, αλλά η ίδια η φθορά του χρόνου και η κόπωση της κοινωνίας.

Τα πεπραγμένα της επταετίας, όπως παρουσιάστηκαν, συνθέτουν μια εικόνα χώρας που σταθεροποιήθηκε μετά την κρίση, αλλά παραμένει ευάλωτη σε εξωτερικούς κραδασμούς. Η πανδημία, η ενεργειακή κρίση και οι γεωπολιτικές προκλήσεις αντιμετωπίστηκαν με διαχειριστική επάρκεια, ωστόσο τα διαρθρωτικά προβλήματα - από το δημογραφικό έως την επιχειρηματικότητα - παραμένουν άλυτα. Η αναφορά του στη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης και στην ψηφιοποίηση του κράτους συνιστά ένα βήμα, αλλά η κοινωνία περιμένει απτά αποτελέσματα στην καθημερινότητά της.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η ομιλία του πρωθυπουργού επιβεβαίωσε τη στρατηγική της «διπλής ανάγνωσης»: έργα μετρήσιμα και λάθη αναγνωρισμένα, με στόχο να προλάβει την κριτική.
• Η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση παραμένουν τα πιο ευάλωτα σημεία της κυβερνητικής αφήγησης, καθώς η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν καλύπτεται από μακροοικονομικούς δείκτες.
• Το πολιτικό διακύβευμα δεν είναι πλέον η διαχείριση της κρίσης, αλλά η ικανότητα της κυβέρνησης να πείσει ότι μπορεί να ανταποκριθεί στις νέες προκλήσεις χωρίς να χάσει την εμπιστοσύνη των μεσαίων στρωμάτων.

Γιατί έχει σημασία: Η διπλή υπόσταση του απολογισμού και της απολογίας αποτυπώνει το σταυροδρόμι όπου βρίσκεται η κυβέρνηση. Ο κ. Μητσοτάκης καλείται να διαχειριστεί όχι μόνο την πολιτική του κληρονομιά, αλλά και την προσδοκία μιας κοινωνίας που ζητά περισσότερη δικαιοσύνη και λιγότερη αλαζονεία. Το ερώτημα που μένει είναι αν η αυτοκριτική του θα εκληφθεί ως ένδειξη ωριμότητας ή ως προάγγελος πολιτικής κόπωσης. Η απάντηση θα δοθεί όχι στα λόγια της ΔΕΘ, αλλά στην κάλπη και στην καθημερινή αξιολόγηση των πολιτών.