«Ο Γιώργος με χτύπησε!»: Τι συμβουλεύουμε το παιδί μας, σύμφωνα με μια παιδαγωγό; | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: «Ο Γιώργος με χτύπησε!» Η φράση που ακούν χιλιάδες γονείς κάθε εβδομάδα, είτε στην πόρτα του σχολείου είτε στο πάρκο της γειτονιάς. Το ερώτημα που ακολουθεί είναι πάντα το ίδιο, γεμάτο αμηχανία και ένταση: τι λέμε στο παιδί μας; Να αντιδράσει με τον ίδιο τρόπο, να απομακρυνθεί, να το αναφέρει στη δασκάλα; Μια παιδαγωγός δίνει απαντήσεις που ανατρέπουν την αυθόρμητη αντίδραση των περισσότερων γονιών.

Σύμφωνα με την παιδαγωγό, το πρώτο λάθος που κάνουν οι γονείς είναι να δίνουν οδηγίες εν θερμώ. Τη στιγμή που το παιδί έρχεται κλαίγοντας, ο εγκέφαλός του βρίσκεται σε κατάσταση συναισθηματικής φόρτισης και δεν μπορεί να επεξεργαστεί λογικές συμβουλές. Η προτεραιότητα δεν είναι η λύση του προβλήματος, αλλά η συναισθηματική συνοχή. Πρώτα αγκαλιά, αναγνώριση του πόνου και επιβεβαίωση του δίκαιου θυμού: «Πονάς, θύμωσες, είναι λογικό». Μόνο αφού ηρεμήσει το παιδί μπορεί να ανοίξει ο διάλογος για το τι συνέβη και τι θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά.

Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: είναι αποδεκτό να ανταποδώσει το χτύπημα; Η παιδαγωγός είναι κατηγορηματική. Η αντεπίθεση δεν διδάσκει όρια, διδάσκει κύκλο βίας. Το παιδί μαθαίνει ότι η σωματική δύναμη είναι αποδεκτή λύση όταν κάποιος σε αδικήσει, μήνυμα που μεταφέρεται στην ενήλικη ζωή. Αντ' αυτού, προτείνεται η εκμάθηση λεκτικής διεκδίκησης: δυνατή φωνή, βλεμματική επαφή, καθαρή φράση όπως «Σταμάτα, δεν μου αρέσει αυτό». Παράλληλα, η ενημέρωση ενός ενήλικα δεν είναι «καρφί», αλλά υποχρέωση ασφάλειας. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν ότι υπάρχουν όρια και ότι κάποιος μεγαλύτερος θα παρέμβει.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η άμεση αντίδραση του γονέα καθορίζει αν το παιδί θα νιώσει ασφάλεια ή θα κρύψει μελλοντικά περιστατικά.
• Η ανταπόδοση του χτυπήματος ενισχύει την αντίληψη ότι η βία είναι νόμιμη απάντηση στη βία.
• Η διδασκαλία λεκτικής διεκδίκησης και η αναφορά σε ενήλικα αποτελούν δεξιότητες ζωής, όχι δείγμα αδυναμίας.

Γιατί έχει σημασία: Κάθε περιστατικό στο σχολικό προαύλιο είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας που θέλουμε να χτίσουμε. Αν μάθουμε στα παιδιά ότι η διαφορά λύνεται με διάλογο, όρια και θεσμική παρέμβαση, τότε δεν προετοιμάζουμε απλώς καλούς μαθητές, αλλά ενήλικες που θα αρνηθούν τη βία ως πρώτη επιλογή. Η συμβουλή της παιδαγωγού δεν είναι αδυναμία, είναι στρατηγική πρόληψης.