Άδωνις Γεωργιάδης: Η Καρυστιανού πρέπει να ελεγχθεί για τα περί κβαντικής ιατρικής που γράφει στο site της

Lead: Νέα αντιπαράθεση στον δημόσιο διάλογο άνοιξε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος ζήτησε να ελεγχθούν οι δημόσιες τοποθετήσεις της Μαρίας Καρυστιανού σχετικά με την «κβαντική ιατρική» που, όπως υποστηρίζει, αναρτά στο διαδικτυακό της τόπο. Ο ίδιος, μιλώντας με αφορμή δηλώσεις του, ξεκαθάρισε πως δεν διαθέτει ο ίδιος ελεγκτικές αρμοδιότητες, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο έλεγχος εμπίπτει σε άλλους θεσμούς. Η δήλωση έρχεται σε μια συγκυρία όπου η δημόσια συζήτηση για την αξιοπιστία της επιστημονικής πληροφορίας και για τον ρόλο προσώπων που έχουν αποκτήσει ισχυρή κοινωνική επιρροή βρίσκεται στο επίκεντρο.

Η αναφορά του υπουργού Υγείας σε «κβαντική ιατρική» αγγίζει ένα ευαίσθητο ζήτημα: πρόκειται για όρο που συχνά χρησιμοποιείται σε χώρους εναλλακτικών θεραπειών, χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση κατά τα κρατούντα ακαδημαϊκά πρότυπα. Ο κ. Γεωργιάδης δεν αρκέστηκε σε αυτό, αλλά συνέδεσε το θέμα με το ευρύτερο κλίμα εμπιστοσύνης που περιβάλλει την κ. Καρυστιανού, κάνοντας λόγο για εκατομμύρια πολίτες που κινητοποιήθηκαν στο πλευρό της, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι μεγάλο μέρος τους είχε παραπλανηθεί. Η τοποθέτηση αυτή λειτουργεί ως πολιτική αιχμή, καθώς μεταφέρει τη συζήτηση από την ουσία των επιστημονικών ισχυρισμών στη συνολική αξιοπιστία ενός προσώπου που έχει ταυτιστεί με τον αγώνα για τη διαλεύκανση της τραγωδίας των Τεμπών. Κριτικοί της κυβέρνησης εκτιμούν ότι η επίθεση αυτή αποπροσανατολίζει από τα ζητήματα ευθύνης, ενώ υποστηρικτές της κυβερνητικής γραμμής επιμένουν ότι η δημόσια σφαίρα οφείλει να ελέγχει κάθε ισχυρισμό, ανεξαρτήτως προέλευσης.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Ο υπουργός Υγείας δήλωσε ότι δεν έχει ο ίδιος ελεγκτική αρμοδιότητα, αφήνοντας τον έλεγχο σε αρμόδιους φορείς.
• Η αναφορά σε «κβαντική ιατρική» αφορά πεδίο που δεν αναγνωρίζεται από την επίσημη ιατρική κοινότητα ως τεκμηριωμένη επιστήμη.
• Η δήλωση εντάσσεται σε ευρύτερη πολιτική αντιπαράθεση για την αξιοπιστία της κ. Καρυστιανού και την επιρροή της στη δημόσια σφαίρα.

Γιατί έχει σημασία: Πέρα από την πολιτική αντιπαράθεση, το ζήτημα θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη σύγχρονη δημόσια σφαίρα: πώς ελέγχεται η επιστημονική εγκυρότητα όταν αυτή διαχέεται μέσα από πρόσωπα με μεγάλη κοινωνική απήχηση; Η απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε η σιωπή ούτε η εργαλειοποίηση της επιστήμης για πολιτικούς σκοπούς. Η ουσία βρίσκεται στην ανάγκη θεσμών που θα αξιολογούν τους ισχυρισμούς με διαφάνεια, χωρίς να μετατρέπουν τον έλεγχο σε μέσο στοχοποίησης. Σε μια εποχή όπου η εμπιστοσύνη στην πληροφορία δοκιμάζεται, η απάντηση οφείλει να είναι περισσότερη τεκμηρίωση και λιγότερη αντιπαράθεση εντυπώσεων.