Δισκοκριτική: Tom Morello, Ραφαήλ Μελετέας, Labrinth, Tinashe | Επικαιρότητα στο LivePress.gr

Lead: Ο Tom Morello, ο άνθρωπος που έβαλε την κιθάρα στο επίκεντρο του πολιτικού τραγουδιού για μια ολόκληρη γενιά, επιστρέφει με έναν δίσκο που δεν φοβάται να γίνει άβολος. Παράλληλα, ο Ραφαήλ Μελετέας, ο Labrinth και η Tinashe κυκλοφορούν δουλειές που δείχνουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις της σύγχρονης μουσικής σκηνής, από την εγχώρια τζαζ-φιούζιον μέχρι τον πειραματικό R&B. Το ερώτημα, όμως, παραμένει: πόσοι από αυτούς τους δίσκους αντέχουν στην επανάληψη;

Ο Morello, στα 62 του χρόνια, δεν επιχειρεί να ανακαλύψει εκ νέου τον τροχό. Στο νέο του άλμπουμ για τη Mom + Pop Music, παραμένει πιστός στη φόρμουλα που τον καθιέρωσε: riff που λειτουργούν ως σφυριά, στίχοι που μιλούν για ανισότητα και καταστολή, και μια αίσθηση επείγοντος που διαπερνά κάθε κομμάτι. Το αποτέλεσμα είναι ένας τίμιος δίσκος διαμαρτυρίας, αλλά όχι απαραίτητα ένας δίσκος που θα συζητηθεί για τη μουσική του καινοτομία. Οι τρεις από τις πέντε μονάδες που του αποδίδονται αντικατοπτρίζουν αυτή την αμφιθυμία: στιβαρή τεχνική, σαφές μήνυμα, αλλά περιορισμένη εκπληκτικότητα.

Από την άλλη πλευρά, ο Ραφαήλ Μελετέας κινείται σε ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο. Η δουλειά του αντλεί από την ελληνική μουσική παράδοση και τη σύγχρονη τζαζ, δημιουργώντας ένα υβρίδιο που δύσκολα κατατάσσεται. Είναι, ίσως, η πιο ενδιαφέρουσα εγχώρια κυκλοφορία της εβδομάδας, ακριβώς επειδή αρνείται να ακολουθήσει ασφαλείς διαδρομές. Ο Labrinth, με τη σειρά του, συνεχίζει να χτίζει τον δικό του κόσμο, όπου ο ήχος είναι υπερβολή και συναίσθημα ταυτόχρονα, ενώ η Tinashe επιστρέφει σε πιο προσωπικά, σχεδόν εσωστρεφή μονοπάτια, θυμίζοντας γιατί ήταν πάντα μια από τις πιο υποτιμημένες φωνές της γενιάς της.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Ο νέος δίσκος του Tom Morello κυκλοφορεί από τη Mom + Pop Music και αποτελεί ακόμη έναν τίμιο, αλλά προβλέψιμο, δίσκο διαμαρτυρίας.
• Ο Ραφαήλ Μελετέας ξεχωρίζει ως η πιο τολμηρή εγχώρια κυκλοφορία, συνδυάζοντας παράδοση και σύγχρονη τζαζ σε ένα απρόβλεπτο σύνολο.
• Οι Labrinth και Tinashe κινούνται σε πιο προσωπικά μονοπάτια, με τον πρώτο να επιμένει στην υπερβολή και τη δεύτερη να επιστρέφει στην εσωστρέφεια που την ανέδειξε.

Γιατί έχει σημασία: Σε μια εποχή όπου η μουσική βιομηχανία ευνοεί την ταχύτητα και την αναλώσιμη κατανάλωση, αυτές οι τέσσερις κυκλοφορίες υπενθυμίζουν ότι υπάρχει ακόμη χώρος για δίσκους που απαιτούν χρόνο. Ο Morello μάς θυμίζει τη δύναμη της διαμαρτυρίας, ο Μελετέας την αξία της τοπικής ταυτότητας, ενώ οι Labrinth και Tinashe αποδεικνύουν ότι η προσωπική έκφραση μπορεί να είναι ταυτόχρονα ευάλωτη και ισχυρή. Το ερώτημα δεν είναι ποιος από αυτούς θα πουλήσει περισσότερο, αλλά ποιος θα αφήσει το πιο διαρκές αποτύπωμα.