Η Ευρώπη μόνη με τον Ζελένσκι | Οικονομία στο LivePress.gr

Lead: Η υπεράσπιση της Ουκρανίας απέναντι στη ρωσική εισβολή υπήρξε εξαρχής μια υπόθεση στην οποία η Ευρώπη βρέθηκε ουσιαστικά μόνη, όπως επισημαίνει ο Άγγελος Χρυσόγελος, αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο London Metropolitan University. Η διαπίστωση αυτή δεν αποτελεί απλώς σχόλιο για τη γεωπολιτική συγκυρία· αναδεικνύει μια βαθύτερη δομική αδυναμία της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, η οποία καλείται τώρα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων χωρίς τα προστατευτικά δίχτυα του παρελθόντος.

Η Ευρώπη κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια σύγκρουση υψηλής έντασης στα σύνορά της, με την Ουάσιγκτον να μετατοπίζει σταδιακά το ενδιαφέρον της προς άλλα μέτωπα και με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς να αναζητούν ακόμη τον βηματισμό τους. Η στήριξη προς το Κίεβο —στρατιωτική, οικονομική και πολιτική— αποδείχθηκε εξαιρετικά δαπανηρή και πολιτικά ευαίσθητη, ενώ η ενεργειακή απεξάρτηση από τη Μόσχα επιβάρυνε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν αφορά μόνο τη διάρκεια της βοήθειας, αλλά τη βιωσιμότητα ενός μοντέλου ασφάλειας που στηρίζεται σε ad hoc αποφάσεις και όχι σε θεσμοθετημένες δεσμεύσεις. Παράλληλα, η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ενίσχυση της κοινής άμυνας επανέρχονται στο τραπέζι ως αναγκαιότητα, όχι ως ιδεολογική επιλογή. Η στάση του Ζελένσκι, που διεκδικεί διαρκώς περισσότερα και ταχύτερα, λειτουργεί ως καθρέφτης των ευρωπαϊκών αντοχών: όσο η Ευρώπη διστάζει, τόσο το βάρος μετατοπίζεται και η αξιοπιστία της δοκιμάζεται.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η Ευρώπη βρέθηκε από την πρώτη στιγμή αντιμέτωπη με μια σύγκρουση που απαιτούσε αποφάσεις πέραν των συνηθισμένων της διαδικασιών, χωρίς εγγυημένη στήριξη από τους συμμάχους της.
• Η οικονομική και στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία δοκιμάζει τις αντοχές των ευρωπαϊκών προϋπολογισμών και την πολιτική συνοχή των κρατών-μελών.
• Η ενεργειακή απεξάρτηση και η ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας αναδεικνύονται σε στρατηγικές προτεραιότητες με μακροπρόθεσμες οικονομικές επιπτώσεις.

Γιατί έχει σημασία: Η διαπίστωση ότι η Ευρώπη στέκεται μόνη απέναντι στις προκλήσεις δεν είναι απαισιοδοξία· είναι προειδοποίηση. Η ικανότητα της Ένωσης να μετατρέψει την προσωρινή αλληλεγγύη σε διαρκή θεσμική θωράκιση θα κρίνει όχι μόνο την τύχη της Ουκρανίας, αλλά και τη θέση της Ευρώπης στο διεθνές σύστημα για τις επόμενες δεκαετίες.