Πέθανε το ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, Σπύρος Χαλβατζής | Πολιτική στο LivePress.gr

Lead: Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών ο Σπύρος Χαλβατζής, ένα από τα πιο ιστορικά στελέχη του ΚΚΕ, αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή ταυτισμένη με τις πιο κρίσιμες στιγμές της ελληνικής Αριστεράς. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση στον κομματικό χώρο, με τη Χαριλάου Τρικούπη να αποχαιρετά ένα πρόσωπο που σφράγισε με την παρουσία του δεκαετίες πολιτικής δράσης.

Ο Σπύρος Χαλβατζής υπήρξε στέλεχος της γενιάς που διαμόρφωσε τη μεταπολεμική φυσιογνωμία του ΚΚΕ. Από τα χρόνια της παρανομίας και των διώξεων μέχρι την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, η πορεία του συμπυκνώνει τις αντιφάσεις και τις αντοχές της ελληνικής κομμουνιστικής Αριστεράς. Διετέλεσε βουλευτής και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ενώ η δημόσια παρέμβασή του χαρακτηριζόταν πάντα από την προσήλωση στη γραμμή του κόμματος και την αδιαπραγμάτευτη υπεράσπιση των θέσεών του. Η ανακοίνωση του ΚΚΕ ήταν λιτή αλλά φορτισμένη: «Έδωσε όλες του τις δυνάμεις στην υπόθεση του ΚΚΕ, της εργατικής τάξης, στην πάλη για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό».

Η σημασία της απώλειάς του δεν περιορίζεται στο πένθος ενός κόμματος. Ο Χαλβατζής ανήκε σε μια κατηγορία στελεχών που λειτουργούσαν ως ζωντανή μνήμη και ως σύνδεσμος ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Η γενιά του μετέφερε εμπειρίες από τον Εμφύλιο, τη μετεμφυλιακή καταστολή και την εξορία, εμπειρίες που σήμερα αποτελούν ιστορικό αρχείο αλλά και πολιτικό κεφάλαιο. Η απώλειά του σηματοδοτεί τη σταδιακή αποχώρηση μιας ολόκληρης γενιάς από το προσκήνιο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη μνήμη και τη συνέχεια της Αριστεράς.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Ο Σπύρος Χαλβατζής ήταν ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ με μακρά παρουσία στα κομματικά όργανα και στο Κοινοβούλιο.
• Η δράση του καλύπτει περιόδους παρανομίας, διώξεων και μεταπολιτευτικής νομιμοποίησης του ΚΚΕ.
• Το ΚΚΕ τον αποχαιρέτισε με ανακοίνωση που αναγνωρίζει την αφοσίωσή του στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του σοσιαλισμού.

Γιατί έχει σημασία: Ο θάνατος του Χαλβατζή δεν είναι απλώς μια είδηση θανάτου ενός πολιτικού. Είναι υπενθύμιση ότι η ελληνική Αριστερά χάνει σταδιακά τους ανθρώπους που έζησαν και διαμόρφωσαν την ιστορία της από τα μέσα του 20ού αιώνα. Η κληρονομιά του, είτε την αποδέχεται κανείς είτε τη διαφωνεί, παραμένει μέρος του πολιτικού μας πολιτισμού. Και αυτό είναι κάτι που αξίζει να θυμόμαστε, όχι μόνο με συγκίνηση αλλά και με κριτική ματιά.