Και λίγο θέατρο… | Οικονομία στο LivePress.gr

Lead: Η άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να εγκρίνει μειώσεις στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και τον ΦΠΑ στα καύσιμα για την Ελλάδα δεν αποτελεί απλώς μια τεχνική απόφαση. Αποτελεί την πιο πρόσφατη πράξη ενός έργου που παίζεται εδώ και μήνες, με πρωταγωνιστές ευρωπαίους αξιωματούχους, εθνικές κυβερνήσεις και ένα κοινό που πληρώνει το εισιτήριο στην αντλία.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, αρνήθηκε ουσιαστικά το αίτημα για προσωρινή απαλλαγή από τους συντελεστές ΕΦΚ και ΦΠΑ στα καύσιμα, με το επιχείρημα ότι τέτοιες παρεμβάσεις στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και δεν συνάδουν με τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ένωσης. Πρόκειται για μια θέση που η Κομισιόν επαναλαμβάνει συστηματικά, ανεξαρτήτως του πολιτικού χρώματος των κυβερνήσεων που την ζητούν. Το ερώτημα όμως που αναδύεται είναι άλλο: γιατί η ελληνική πλευρά επέμεινε σε ένα αίτημα που γνώριζε εκ των προτέρων ότι θα απορριφθεί;

Η απάντηση βρίσκεται στη σκηνή, όχι στα παρασκήνια. Η δημόσια αντιπαράθεση με τις Βρυξέλλες λειτουργεί ως άλλοθι για την εσωτερική αδυναμία λήψης αποφάσεων. Η μείωση του ΕΦΚ θα κόστιζε στον κρατικό προϋπολογισμό εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, ποσό που η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να καλύψει, ιδίως ενόψει των δημοσιονομικών στόχων. Έτσι, η απόρριψη από την Επιτροπή μετατρέπεται σε βολική δικαιολογία: δεν φταίμε εμείς, η Ευρώπη μας εμποδίζει.

Παράλληλα, η συζήτηση για την τιμή των καυσίμων αποπροσανατολίζει από τις πραγματικές αιτίες της ακρίβειας: τη φορολογία που παραμένει από τις υψηλότερες στην Ευρώπη, τα περιθώρια κέρδους των διυλιστηρίων και των εταιρειών εμπορίας, αλλά και την έλλειψη ουσιαστικού ανταγωνισμού στη λιανική αγορά. Το θέατρο της διαπραγμάτευσης με τις Βρυξέλλες καλύπτει την απουσία τολμηρών εθνικών πολιτικών.

Τι πρέπει να γνωρίζετε:

• Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διατηρεί σταθερή θέση κατά των οριζόντιων μειώσεων ΕΦΚ και ΦΠΑ στα καύσιμα, θεωρώντας τις αντίθετες στους κανόνες ανταγωνισμού και στη δημοσιονομική πειθαρχία.
• Η Ελλάδα έχει έναν από τους υψηλότερους συντελεστές ΕΦΚ στη βενζίνη στην ΕΕ, με τον ΦΠΑ να προστίθεται επιπλέον, επιβαρύνοντας σωρευτικά την τελική τιμή.
• Η κυβέρνηση απέφυγε να δεσμευτεί σε εθνικά μέτρα στήριξης, όπως επιδόματα ή στοχευμένες παρεμβάσεις, προτιμώντας τη δημόσια αντιπαράθεση με τις Βρυξέλλες.

Γιατί έχει σημασία: Η υπόθεση των καυσίμων δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Είναι το πρότυπο μιας πολιτικής που μεταθέτει την ευθύνη έξω από τα σύνορα, την ώρα που οι πολίτες βλέπουν την τιμή στην αντλία να μην πέφτει. Όσο η συζήτηση μένει στο θέατρο των Βρυξελλών, η ουσία της ενεργειακής φορολογίας και της αγοράς καυσίμων θα παραμένει στο σκοτάδι. Και το κοινό, όπως πάντα, θα πληρώνει το εισιτήριο.